Wij waren een weekje naar het oost’n, dat wil zeggen, iets meer oost’n dan we al wonen… In Overijssel… wat een heerlijkheid was dat. We zaten in een boerderijlodge in een verbouwde stal… met een sauna, dat vond ik wel funny met een miljoen miljard graden buiten maar je kan het maar hebben he :-) En een bad natuurlijk… dat was wel mijn eerste voorwaarde …. er moet een bad in lieverd, er moet een bad in… jahaaaa… I know…. het is belangrijk. Mijn hand gooide nog bijna roet in het eten maar toch net niet, lekker puh!

En in de relaxstand op de ligstoel kijkend naar de koetjes merkte ik pas hoe ontzettend overprikkeld ik was/ben… ik moet een heleboel tandjes terug doen wat groepen mensen betreft… maar daar was niks…ja, allerlei soorten vogels waaronder de prachtige groene specht op zoek naar mieren . Ik kreeg hem niet goed op de foto helaas. Maar hij heeft ons de hele week gezelschap gehouden. En de koetjes die elke dag een beetje dichterbij in de wei kwamen :-) Ik merk nu ik thuis ben hoeveel rust met me doet… en dan niet eens het feit dat ik dan zelf niet kan borduren of lezen ofzo…maar de rust van geluiden, van veel mensen, drukte… het kost zo verschrikkelijk veel energie. Ik merk dat ik het lastig vind dat te ontdekken… ik moet echt meer rust in mijn hoofd hebben om echt te kunnen ontspannen. Oh om in een hutje op de grote stille heide te wonen… (ha, ik weet zeker dat jullie dat liedje nu in het hoofd hebben :-) Geen dank hoor, ik deel dat soort dingen gewoon graag he

Het was een fijne week waarin we veel gefietst hebben, dat ging gelukkig met mijn hand.. niet teveel druk erop en vooral remmen met de andere hand en ik was er klaar voor. Liefste en ik hebben hele mooie routes gefietst en ik heb in de brandende hitte ook nog een tochtje alleen gemaakt maar dat pakte niet heel lekker uit, te warm, en echt veel te veel drukke wegen. Volgens liefste een teken dat ik naar mijn lijf had moeten luisteren en rust had moeten pakken… ik denk dat hij gelijk heeft maar dat zeg ik natuurlijk niet he… daar krijgt hij alleen maar kapsones van :-) En we werden de hele week vergezeld door honderden witte vlinders…overal waar we heengingen dartelden ze om ons heen…

De route van zaterdag was het allermooiste… wat een afsluiter! Heel veel door de bossen en paadjes, vooral veel eikels ontwijken, vallend uit de boom maar ook hier en daar op de weg… en maar heel weinig mais ook… altijd fijn. (inside grapje, vorig jaar zat er een stel naast ons op onze vakantieplek die ook fietsten. Ze hebben de godganze week gemekkerd over de mais, het was maar saai, overal mais, dat hadden ze thuis ook… ik weet niet wat ze verwacht hadden in Overijssel en Drenthe maar alla… je kan maar ergens over zeuren he. Het is in ieder geval onze running gag geworden. Teveel mais, te weinig mais, te hoge mais, wij vinden er wat van tegenwoordig :-) )

Maar serieus, wat een heerlijkheid… ik genoot zo van het uitzicht en de immense rust… ik heb elke ochtend de wereld wakker zien worden. Hier kan geen ontspannningsoefening tegenop… sterker nog, die werken bij mij niet…hoeveel wereldproblemen ik niet oplos als ik met iemand ga zitten om lichaamsdelen aan te spannen en te ontspannen… ik had 1 keer een therapeut die ik opeens hoorde snurken terwijl ik alleen maar dacht, ga weg naar mens… ik wil helemaal mijn ogen niet dicht doen met iemand in de buurt. Hoe ontspanning zeker niet werkt weet ik wel.. daar ben ik een expert in. Maar dit werkt voor mij. Het speelde natuurlijk ook mee dat het werkelijk prachtig weer was, overal schaduwplekjes in de tuin ook…Ik heb die ruimte letterlijk nodig merk ik. En dan woon ik eigenlijk al heel erg rustig op een woonerf aan een supergrote vijver.

en dan natuurlijk het bad!! HET BAD mensuh… het was een feestje. Ik had @Lush leeggekocht en een doos met cadeautjes in de vorm van badbruisballenenmeervandatleuks dus elke dag ging ik een lauwwarm bad liggen met de welbekende vakliteratuur, mijn boek, wat lekkers, wat te drinken…kortom the works. Het was ook nog een bubbelbad maar dat heb ik maar 1 keer geprobeerd, ik werd bijna het bad uitgelanceerd, zo hard ging dat en dan het geluid…niet echt mijn ding. Ik denk zelfs dat ik heel even door de dampkring ben gevlogen maar dat kan ik me ook verbeeld hebben hoor, pin me er niet op vast. Dus die knop heb ik de rest van de week heel hard links laten liggen. Ik had knalgroen water met glitters van een haasje die zelfs een wortel bij zich had, ik lag in een oranje bad waarin ik er net zo uit zag als die oranje mafklapper overseas.. ik had een appeltje met een worm, een hippie, een haasje, een cupcake een feesttent, een koetje en een schattig beessie met lange oren die blijkbaar heel bekend is maar ik heb het even gemist… ik vond hem vooral keischattig en hij rook naar kaneelbroodjes, dan heb je mij al snel hoor…. maar echt, dit is voor mij zo’n groot onderdeel van de vakantie… en het was allemaal even lekker. Ik vond het een goede deal, liefste keek voetbal en ik niet :-)

ik had overigens een beschermhoes gekocht voor mijn onderarm om mijn hand bij het in en uitstappen van het bad te beschermen… ik denk dat het verder gebruikt wordt om koeien te insemineren, zwangerschappen te voorkomen, en plutonium mee te verplaatsen maar het deed wat het moest doen, dat was het belangrijkste.. want niet in bad gaan was geen optie… dan moet die koe maar even wachten hoor :-)

Maar het allerallermooiste deze week was het moment waar ik geen foto van heb omdat het me met de beste wil van de wereld niet was gelukt een foto van dat moment te maken. Ik was ’s morgens al heel vroeg wakker en zat slaperig op de bank van het zitje bij onze lodge. Het was muisstil en de nacht maakte net plaats voor de ochtend… ik zat heel rustig voor me uit te staren toen daar opeens iets het terras op schoot, een poesje dacht ik maar nee, even later schoot er een prachtig klein eekhoorntje voorbij en ze ging echt op nog geen halve meter afstand van mij naast me op de bank zitten, zo ontzettend dichtij… ik durfde geen adem te halen, en zelfs niet met mijn ogen te knipperen… mijn hart stroomde over van geluk… dit had ik nog nooit meegemaakt… het leek uren te duren in mijn hoofd.. maar net zo plots als het beessie kwam schoot ze ook weer weg de eikenboom in een eindje verderop. En toen kwamen de tranen… nu ook weer nu ik dit schrijf…. wat een onvoorstelbaar moment… ik kan het nog niet geloven dat dit zo gebeurde… zo dichtbij, zo bijzonder, zo prachtig… en met zoveel betekenis…mijn hart die nog steeds in stukjes ligt werd een klein beetje geheeld…

mijn lieve vriendinnetje Chantal zei dat we op moesten letten als ze er niet meer was…ze zou op bezoek komen…

als een eekhoorntje….