ik had natuurlijk vrijdag al een stuk gefietst… maar als twee leuke 2c2r mensen op bezoek komen en je een stukkie mee kan fietsen gaat dat natuurlijk wel gebeuren he :-) Alleen fietsen kan altijd nog… morgen ofzo… of alle andere morgens…

dus kocht ik een taartje, gooide ik de citroenen in de epo om in de cola te doen, zette de koffie klaar en dat ging zwaar goedkomen dacht ik maar zo… toevallig…

En Laura Maria dankjewel voor je prachtige cadeautje…met touwtjes vastgemaakt aan de fiets gewoon in Doetinchem aangekomen… het kan allemaal maar!

met lieve kaartjes erbij
een zelfgemaakte kraal met bloemetjes die ook op de alp en op col d’oz groeien…
zodat ik toch een beetje de alp bij me heb

En zeker ook met de gedachte die erachter zit. Ik ben er heel blij mee!

Daarna zijn we via de prachtige over de dijkroute naar Giesbeek gefietst via Doesburg… om van daaruit naar Zevenaar te fietsen… ik vond het tof! Heb er van genoten, en nope ik ben niet goed voor het gemiddelde maar het is wat het is he, en voor mijn doen ging het heel goed… dit is een gemiddelde waar ik drie jaar geleden niet eens over na kon denken…. dus hee, ik ben er trots op…..
daar denk ik overigens vandaag heel anders over maar dat negeer ik… heel erg… en zolang ik niet in de spiegel kijk komt dat best goed… ik heb de tube sperti maar weer onder mijn ogen gesmeerd :-)

Het was overigens ernstig druk met fietsers maar dat was te verwachten op een mooie zondag… en genoeg entertainment.. deze bv… een ouder echtpaar… fietsend op de ebike, “pas op, pas op”, zegt de man… “wat wat wat wat” hoor ik mevrouw roepen. Hij wijst “een paaltje daar…midden op de weg”. “ja DAT ZIE IK OOK WEL ZEG”, mevrouw is lichtelijk geïrriteerd. Ze zoeven ons voorbij. Wij staan op een pauzeplek waar Laura een chocoladereep die nutella was geworden weg stond te knooien en schieten in de lach…. zo herkenbaar dit gemekker… want laten we wel wezen, we weten allemaal hoe het af was gelopen als hij niks had gezegd, zij was er tegenaan gefietst, had terwijl ze zelf de wond aan het hechten was met het naaisetje dat in de fietstas zat, geroepen dat hij toch wel ff had kunnen zeggen dat er een paaltje in de weg zat… en waarom het daar stond uberhaupt en dat het door een man geplaatst was…. dat dus!

dankjewel, ik vind het voor herhaling vatbaar…. en mochten jullie nu denken, ik kreeg heus een lekkere koek maar wat bedoelt ze met taartje?

ik ben het hele taartje vergeten…duuuuus…..
echt

don’t worry walking a mile in my shoes, just try a day thinking in my head”

or not thinking for that matter vooral…maar goed, de volgende keer koop ik een nieuw taartje en deel ik hem ook uit ook!! Beloofd!

1+
Written by Paola
Ik zou zeggen, lees mijn blog :-)

    1 reactie

  1. Simona 22 juni 2020 at 21:12

    Heerlijk dat je weer eens kon fietsen. En humor om een anderderen. Jullie hebben genoten.

    0

Leave a Comment