Sterfdag…

13 jaar is mijn papa er al niet meer… ik vind dat zo onwerkelijk… gelukkig leeft hij nog heel erg in ons gezin en in onze harten.. en het gaat eigenlijk heel goed, dat missen… omdat ik vaak aan hem terugdenk met een glimlach en een bulderende lach als we weer over 1 van zijn acties aan het praten zijn… dat is fijn… hij is gewoon nog erg aanwezig in onze levens… maar zijn sterfdatum blijft zo moeilijk, precies 1 dag na de verjaardag van mijn broer stierf hij op de IC met ons aan zijn zijde….. geen pijn meer voor hem, veel pijn voor ons……

dus ben ik in gedachten weer daar, ik zweer je, ik kan nog de pleisters op zijn handen ruiken als ik er aan terug denk.. geuren zijn zo ontzettend verweven met mijn herinneringen… ik kon gewoon niet geloven dat hij niet meer beter zou worden……het blijft een rare dag…

morgen beloof ik weer te lachen en zijn leven te vieren, vandaag ben ik gewoon even heel verdrietig…

Tof dat je een reactie wil geven....ik zou zeggen ga je gang

%d bloggers liken dit: