hmmm beter nu dan vrijdag denk ik terwijl ik weer een hoestbui voel opkomen… ik bun zoals we dat hier noemen kötterig in orde, sloerig in de rakker. Kan ook niet uitblijven he, wie niet… ik geloof dat half Nederland aan het hoesten is. Dus ja, grote kans dat ik meedoe. Alles meemaken he… rupsje nooitgenoeg.

Maar vrijdag is het over heb ik besloten. Vrijdag is namelijk de dag die al heel lang met grote letters in mijn agenda staat. De Tante Betsy Fandag. Ik heb gelukkig een kaartje om daar naar toe te mogen want het is alleen op uitnodiging. Ik voel me bijna een VIP…. dat ik binnenkort mee mag doen aan expeditie robinson als bekende Nederlander…. ik hoor altijd dat daar mensen aan mee doen waar ik nog nooit van gehoord heb :-) Niet dat ik mee wil doen want ik heb helegaar niets met het programma maar vind het begrip BNér echt hilarisch tegenwoordig.

Maar terug naar het echte werk….het wordt volgens mij een topdag… zoveel leuke dames die ik (weer) ga zien en knuffelen. Er komt een Abba tribute band optreden, OMG, ik ga zo hard meezingen…. ik zit hard op de teksten te oefenen…. ik heb toch geen bal te doen he…..en er is lekkers te eten en we kunnen los in de sale…ik weet niet hoor maar als er ook nog chocola is ben ik in heaven denk ik…naja, bijna dan…als George Clooney ze uitdeelt ga ik zelfs Nespresso drinken. Maar ook zonder Clooney ga ik zo ontzettend genieten. Afgezien van het geweldig leuke weekend is het in Paolalalalala land niet echt tof. Mijn Grenzeloze Optimisme krijgt een behoorlijke knauw de laatste maanden maar ze wint nog steeds…hoewel de aanvaller een behoorlijke linkse directe heeft is MGO veel sneller en wendbaarder… zoroltzenamelijk. Mijn lijf doet het niet… echt niet zelfs maar ik wel….ik dans in de kamer, ik geniet van de gezellige huiskamer en zing mee met alle liedjes op de radio…dat ik daarna moet gaan liggen is dan maar zo, ga ik lekker stomme kerstfilms kijken…. omdat het kan…. en chicklit lezen….en mopperen omdat het zulke duffe mutsen zijn soms…. en mijn katten knuffelen… en ik werd vorige week lekker gemasseerd in het Inloophuis, kreeg ik aangeboden omdat alles zo zeer deed en ik zo moe was… keilief! Ik zei dat ik wel een keer een afspraak zou maken waarop ik tien minuten later hoorde dat ik de volgende dag ingepland stond hahaha… ze kennen mij daar ook. Maar eerlijk is eerlijk, ik heb er van genoten. Want MGO mag dan hard aan het werk zijn, het blijft hard werken he… want natuurlijk komt het ook wel eens mijn neus uit he, ik ben geen heilige… tussen ons gezegd en gezwegen, ik verdenk zelfs Heiligen ervan dat ze wel eens niet heilig zijn… dat Maria wel eens hartgrondig vloekte en tegen Jezus riep dat hij zijn sandalen nu nondeju en gatverpielekes eens moest vegen voor hij de kamer in rende. En zijn 12 vrienden ook…. om over de os en de ezel nog maar te zwijgen…. natuurlijk deed ze dat… ze was ook maar een mens…voor ze heilig werd…. ik vermoed dat ze zelfs nu wel eens verzucht dat al die kaarsjes die bij haar opgestoken worden heus heel lief zijn maar dat ze iedere avond de hele toko weer schoon moet maken want ja daar denkt niemand aan…… dat die zwarte troep overal op gaat zitten…. en dat ze dan best eens een krachtterm bezigt… laat ik het zo zeggen, ik hoop dat ze dat doet, gooi het er maar uit af en toe, dat haalt de druk van de ketel he….totaal te snappen he…..

Want , man wat kan ik mopperen en verdrietig zijn… liefste was drie weken thuis met een peesontsteking en zag nu pas hoe zwaar het soms voor me is. Hee, ik kan me best na een kakdag oppeppen als hij thuis komt maar drie weken net doen of het leven 1 grote blije musical is, dacht het niet. Ik sta ‘s morgens hooguit mezelf in mijn gezicht te slaan voor de spiegel:

Hi guys, I just woke up….wake up, Paola wake up

Omdat ik dat filmpje van Mevrouw Meis zo hilarisch vind en ik dan meteen in de lach schiet….mocht u niet weten wat ik bedoel… google vooral even :-)

Aan de andere kant maar goed ook he, dat we weer even wat beter begrijpen hoe het leven is. Het feit dat hij zich na twee dagen al tegen de klippen op verveelde hielp ook wel mee met snappen waarom ik er wel eens klaar mee ben. En ik kan al helemaal geen kekke setjes van gordijnen knutselen… maar dahoefoknie he… daar heb ik Tante Betsy voor…. voor de leuke setjes that is, ik denk niet dat ze ze van de gordijnen maakt.

Het heeft mijn leven zoveel mooier gekleurd. Ik ben er letterlijk door gaan stralen. Zelfs op kakdagen kan ik genieten van mijn blije kleren en sokken. Als je veel op bed ligt heb je vaak geen schoenen aan maar wel sokken en die zijn dus net zo belangrijk. Ik maakte deze collage van mijn kleding de afgelopen twee jaar, sommige hebben maar even bij me gewoond omdat ik ze verkocht heb om een ander jurkje te kopen en andere doe ik never nooit niet weg omdat ik er nog steeds blij van wordt. Maar 1 ding hebben ze gemeen, ze maken mij gelukkig. Omdat mijn binnenkant nu na al die jaren eindelijk ook bij mijn buitenkant past… en nee daarmee bedoel ik niet mijn mislukte decolleté he gekkies……*rolt met de ogen*

Ik hoef het vast niet verder uit te leggen!

Written by Paola
Ik zou zeggen, lees mijn blog :-)

Leave a Comment