ik loop alweer als een kievit, nah, een beetje een manke kievit dan…maar de intentie is er… je ziet het gewoon aan me als ik loop dat ik er voor ga om een kievit te zijn. En dat is nobel mensen, dat ik mijn best doe… aan de andere kant heb ik het begrip, “hou je ff rustig” niet helemaal goed begrepen maar ook dat zal niemand verbazen… liefste rolt alleen maar met de ogen en roept, ga alsjeblieft even zitten… right en wie laat er dan de aardappels aanbranden ofzo? ik zie het jou nog niet doen he… toevallig! En er zal toch gegeten moeten worden vriend… echt koken, ik vind het stom! Period, oh nee exclamation mark!

Maar het heelt allemaal goed volgens mij, ik kan niet onder de hechtpleisters kijken naar de hechtingen maar eromheen is het wat blauw en rood omdat het aan het helen is vlgs mij maar niks geks… dus ik ga ervan uit dat we dit mooi achter de rug hebben. Nu volgende week vrijdag nog horen dat alles wieberen is en dan kunnen we deze hobbel ook weer achter ons laten dacht ik zo te weten. Naja, en dat ik weer schoenen aankan… je weet wel die 10 cm hoge fuckmepumps waar ik altijd op loop… echt het is al zo lang geleden dat ik schoenen aanhad *aanstel en doorslaan* dat ik het gewoon vergeten ben maar ik meen me te herinneren dat ik daar altijd op liep…hoewel ik net een blik op de schoenen wierp in de gang…. hmmm dat beeld moet ik toch even bijstellen geloof ik…

bizar hoe snel je zoiets vergeet he :-)

maar ff serieus, het geet good! Ik mag twee weken niet sporten dus dat vind ik wel heel lastig, ik snak naar een rondje op fietske… ik had ook al de giro rosa moeten laten schieten he… of ben ik nu helemaal de weg kwijt? Het laatste restje geheugen zit namelijk in mijn rechterteentje en ik denk dat het nog te lijden heeft van de verdovingspuiten die er in grote getale ingingen LOL… en het gaat al een stuk beter he, ik heb tot gisteren gedacht dat ik Hermione was en dat ik Harry moest helpen vechten tegen Voldemort dus geef het nog een weekje en ik ben weer op aarde. Letterlijk, want zwerkbal in je eentje is ook geen gouden snaai an! En dan kom ik tot het besef dat niet lopen nog wel het minste van mijn problemen is en ik gewoon een saaie doos ben *snort*

ik ga natuurlijk gewoon los met accessoires he… let op de orannie pleister #zorolik

Dan ga ik nu weer verder met mijn puzzel… en mijn zonden overdenken…en blij zijn met de afkoeling en het einde van de sauna die onze slaapkamer heet… helaas zie ik dat onze vakantie ook gelijk het regenseizoen aankondigt maar dat zien we dan wel weer… hmm misschien moet ik gewoon ergens 23 graden met een zonnetje en weinig wind bestellen…of werkt het zo niet? mijn geheugen he…

daar was wat mee geloof ik

Groetjes van captain Oblivious!

Written by Paola
Ik zou zeggen, lees mijn blog :-)

Leave a Comment