Dat ze gelukkig was…..

Afgelopen zondag kwam Arjan de MTB brengen die hij voor mij opgeknapt had… ik weet niet hoor maar ik vond het toch spannend… zag mezelf er af vallen, niet inklikken, niet uitklikken ook vooral 🙂  kon ik het wel volhouden, hoe houdt mijn arm zich aan de kant van mijn borstamputatie…. kortom, ik had er zin in 🙂 want daarnaast vond ik het vooral fantastisch, spannend, een uitdaging, gezellig, gaaf, en zelfs superleuk…… en dus nog veel meer kortom, ik sliep niet….

Het was een beetje regenachtig weer en het waaide enorm… maar dat houdt me nooit tegen… ik snap daar nog geen barst van, ik was echt altijd zo’n mooiweernaarbuitenmuts… ik ging echt niet in de regen fietsen als het niet hoefde…. nu denk ik… oh fijn ik ga even een rondje doen… hagel, wind, regen, zon, ik heb alles al gehad…. tuurlijk fiets ik liever met mooi weer he…. duh… alles is leuker als de zon schijnt…

Maar het was dus gaaf, of vet of hoe wat is het tegenwoordig? voor mij is alles vaak tof… op zijn lohues  ttttòòòòòf… echt ik heb 400 lachrimpels erbij gekregen het afgelopen jaar… zo’n ingebakken smile… lekker intelligent ook… en nee we zaten niet op de tandem, voor we dat weer krijgen, ik noem geen namen hoesthoesthoestchantalhoesthoest….

Maar ik maak dus Doetinchem en omstreken onveilig vanaf nu… dat deed ik al maar op een betrekkelijk veilige fiets… nu moet ik opeens gaan bedenken wat ik mee neem, en hoe? en ik moet nog zoveel leren als fietser…komt tijd komt raad denk ik dan maar… of ik stuur het batsignal de lucht in…

Dit was onze rit, langs de oude ijssel naar Doesburg en via Drempt weer terug door het bos naar Doetinchem…. echt je bent hier binnen twee seconden in the middle of nowhere maar het is zo mooi hier….

 

Ik kreeg de opdracht om geen veren in een zeker iemands jeweetwel te steken… dus ik ga proberen me daar aan te houden maar ik vind het moeilijk hoor…heck… ik ga voor de toorn…

Dankjewel Arjan… ik beloof dat ik dat niet zal blijven doen maar ik wil het wel graag een keer gezegd hebben… hoe ongelooflijk lief is het dat je dit voor mij doet… echt ik kan er niet over uit gewoon dat iemand dit voor mij doet… miep onhandig en onbenullig.. .. en vooral jarenlang miep tienstappenachteruit…. ik blijf maar steeds denken dat er ergens op een dag Frans Bauer tevoorschijn komt en zegt dat het Bananasplit is en dat het vanaf nu weer gewoon is… hop…normaal doen jij, bed in… ik heb daar nachtmerries over… nu moet ik wel zeggen dat ik besloten heb dat ik hem gewoon een rechtste directe geef als ie dat komt doen… met zijn regenboog en zijn sterren die aan de hemel staan… hou op met me zeg…. opzouten! 🙂

Dus ik zeg het gewoon 1 keer…een dikke vette dankjewel!

en toen werd het dinsdag en besloot ik een rondje te gaan maken… alleen… hoe spannend was dat!!! maar ik vond het zo leuk… mijn onderkant vond het een stuk minder… dat werd geen groot rondje had ik mezelf al voorgenomen na de eerste kilometers waarin ik voelde dat mijn zitbeen en schaambeen in duizend stukjes gebroken waren… minimaal he…. ik kan dan wel leuk afvallen maar ik krijg ook steeds minder zitvlees…. ik trek morgen 3 zeembroeken aan denk ik 🙂  prinses op de erwt is er niks bij he…  ik kan het nog niet heel lang volhouden om hard door te fietsen maar het is zo prettig dat ik niet zoveel kracht hoef te zetten om te fietsen… mijn benen draaien wel….nu mijn conditie nog… maar dat is een kwestie van hard werken he….

Ik moet echt mijn rustpunten pakken, want het is me wat he… zelf fietsen op standje roadrunner is zo lekker maar voor mij niet te lang vol te houden….en dus ging ik regelmatig even op een bankje zitten rusten…zo ook net voor ik weer een stukkie door het bos moest… ik zat al een tijdje op het bankje te chillen, samen met een nieuwsgierige gezelschapskip toen ik opeens een zooi oorwormen zag lopen…

ik spring op… 1,2 3 500…. dus ik spring ren en dans in de rondte , er vallen wat oorwurmen van me af en ik moet me echt zo bedwingen om me niet helemaal uit te kleden…. holy gatverdamme zeg… ik ben niet van kriebelbeestjes maar oorwurmen op mijn lijf vind ik werkelijk een nachtmerrie…. ik onderdruk een gil en veeg over mijn rug en spring nog wat verder…. ik hoop van harte dat niemand dat gezien heeft want so you think you can dance ga ik er niet mee winnen…. better think twice 🙂 Ik besluit snel verder te fietsen om thuis het hele spul uit te kunnen gooien hoewel ik er wel van uit ging dat ik alles weg had gechachaat en gesalsaat

Ha

dat dacht ik gelukkig….

eenmaal thuis doe ik mijn helm af en en wapper door mijn haar…. daarop vielen er VIER oorwormen uit….ga ik met mijn fietsschoenen proberen ze dood te trappen…tuurlijk schat… gaat je lukken met dat profiel… ik hoorde ze keihard lachen terwijl ze elkaar een high five gaven en er vandoor gingen… ik heb me nog nooit zo snel uitgekleed en ben onder de douche gesprongen…..

Echt mijn leven is hartstikke Indiana Jones sinds ik fiets…

Had Toon toch gelijk met zijn dansen…. alleen had ik me dat net ff iets anders voorgesteld

🙂

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Tof dat je een reactie wil geven....ik zou zeggen ga je gang

%d bloggers liken dit: