het goeie leav’n

wat een heerlijke lekkere dag was het gisteren… gewoon beetje rondhangen, buiten zijn waar het heerlijk is, het is zonnig maar er staat een stevige wind dus is het lekker in de zon. Enige nadeel is dat de parasol een eigen leven gaat leiden dus die kan niet op… goed smeren en regelmatig ff naar Continue reading →

This gallery contains 18 photos.

Flipje!

gisteren was het dan eindelijk zo ver, de flipje toertocht stond op het programma… het was nog even spannend of het wel door kon gaan want na de 40 graden die het vrijdag hier aantikte zou het zaterdag een dag worden met code oranje en onweersbuien, regen en meer van dat gedoe… niet tof! Als het onweert ga ik niet fietsen maar regen gaat me niet tegenhouden… en die afkoeling vond ik wel een hele fijne bijkomstigheid, let wel het was 27 graden maar hee, dat is afkoeling he…

Wat een fijne goed georganiseerde tocht was dit zeg… mooie gelegenheid om te starten, goede parkeerplaatsen, route uitstekend aangegeven (op een enkele uitzondering na maar ik zal geen namen noemen hoesthoesthoestmichaelhoestedwinhoest misten een bordje en die haalden ons tien kilometer later weer in… ik denk dat ze naar Arnhem waren geweest inmiddels 🙂 maar verder, echt top! Leuke opzet, bewaakte fietsenstalling, een bon voor een bidon, en een bon voor pasta en nee dat was geen chocopasta begreep ik later… ik ging uit van een pot Nutella, logisch toch?

het was echt heerlijk weer om te fietsen, we hebben twee buien gehad maar verder, super! We hadden geen idee hoe we het zouden doen, 85 km is voor ons een behoorlijke afstand maar het ging lekker, mooi tempo voor ons tweetjes, zo rond de 20 en er stond echt een straffe wind… maar echt serieus, wanneer niet? ik geloof dat het hier altijd waait zelfs als men zegt dat het niet waait…ga maar eens een rondje fietsen langs de IJssel ofzo… wind! Maar het mocht de pret niet drukken, wij reden rustig door… helaas kreeg ik weer pijn aan mijn kont… ik gok dat er toch een ander zadel moet komen voor me…of een aantal betere fietsbroeken maar dan moet eerst Winston of Gaston even aan komen waaien (en ja pun intended) want ik vind het allemaal reteduur (en ja, weer pun intended) 🙂

Mooie omgeving, prachtige wolkenluchten en lekker fietsen, wat dut mi’j wat vandage… ik had verder niet op het routekaartje gekeken maar ik vond dat er na 60 km nog best een stevig klimmetje inzat.. ik dacht nog, goh, het lijkt wel op de Grebbeberg (lees ook vooral het verhaaltje bij de link) laat ik eens terugschakelen want ik zat nog op het grote blad te pielen… eenmaal boven herkende ik de begraafplaats en viel het kwartje…misschien had ik beter gewoon onderaan kunnen schakelen…. desalniettemin en niettegenstaande en nog meer moeilijke woorden, ik had wel dik drie minuten van mijn PR afgereden zag ik later…zo voelde het niet kan ik u zeggen… maar ik ben best een beetje trots op ons… deden we toch maar…wie had dat gedacht… ik zeker niet…. mensen die me langer kennen en een tijdje niet gezien hebben zeggen als eerste, jemig wat ben jij afgevallen zeg…en als ik vertel dat ik fiets zijn ze flabbergasted… maar toch wel met ondersteuning he? ehm nee… dat niet… echt ze vallen bijna om…. ik moet eerlijk bekennen dat ik links en rechts en achterstevoren wordt ingehaald… en die 60 plusser die een melodietje begon te fluiten terwijl hij ons in ging halen toen wij tegen de wind in ploeterden vonden we unaniem eigenlijk gewoon een enorme droeftoeter… niet om de fiets met ondersteuning maar ons even te kakken zetten mislukte ernstig…. zeker omdat ik net een rit op strava zag verschijnen van mijn stoere vriendinnetje die met al haar pijn en zieke lijf meer dan 1000 hoogtemeters had gefietst op haar fiets met ondersteuning… dan ben je gewoon een ontzettend stoer wijf!

Jen, ik heb er van genoten en gaan we vaker doen, en hebben mensen zin om aan te haken… hartstikke leuk! Enne ik ben benieuwd naar de blije foto van onderweg…

En ik scoorde voor het naar huis gaan natuurlijk wat heerlijke bakjes fruit… maar dat lijkt me logisch

Relive ‘Flipje’s tocht in the pocket’

fietsen kreng…

het zit hier de hele week al niet echt lekker…. ik voel me alleen… ben ook veel alleen maar vooral op de fiets heb ik er last van… en ik heb er de balen van… vandaag besloot ik naar mijn moeder te fietsen maar dan wel met een flinke omweg… het waaide enorm, echt niet normaal, ik waaide op sommige stukken bijna uit mijn fietsbroek en ik had mijn onderbroek niet bij me dus dat zou echt niet tof zijn geweest….. maar ik trapte door… het moest gewoon… ik huilde, ik mopperde, ik was boos boos boos, op de wereld, op mezelf dat ik niet moest mekkeren, op het feit dat mijn lieve vriendinnen dood gaan, of heel veel verdriet hebben op dit moment, en ik er geen zak aan kan veranderen…op de wind, op de stomme omgeving die ik al honderd keer gezien had, op mijn zere lijf… op het alleen zijn… op alles… ik fietste en ik trapte en ik ging maar door… op een gegeven moment maakte ik dit filmpje… het waait echt keihard dus je hoort me bijna niet maar ik denk dat het wel duidelijk maakt hoe ik me voelde… ik voelde me net moppersmurf… ik haat alles, hartgrondig.

maar ik zette door, hoorde af en toe weer vogels fluiten, zag de prachtige omgeving want jemig, zelfs al heb je dit honderd keer gezien, het is hier zo achterlijk ontzettend mooi… koeien in de wei… het feit dat ik dat weer zag zegt al heel veel… het overviel me opeens… alles…ik heb er een poosje over nagedacht of ik deze wel zou plaatsen omdat ik me nogal kwetsbaar voel hier maar alla, het hoorde er wel bij… dit was waar het om draaide voor mijn gevoel… dus billen knijpen maar even en doorscrollen als je me een miepert vindt…ook goed hoor 🙂

 

en het feit dat ik daarna in Duitsland al een klein stukkie op een 80 km weg reed doet daar niets, ik herhaal NICHTS aan af he… kuch…. echt het ligt niet aan mij, rete onduidelijk die borden daar soms…maar ik was heus de weg kwijt…letterlijk en figuurlijk… gelukkig draaide ik me om en vond ik het gemiste bordje…. en de rust, die kwam een beetje terug… ik werd door een lieve mevrouw aangesproken, die had een leuk winkeltje bij een boerderij met allerlei producten uit de omgeving, en zo dronk ik samen met haar een glas heerlijke pure zelfgemaakte appelperensap uit de buurt en at ik een plaatje zelfgebakken cake… soms overkomen dingen je…

ik maak nooit filmpjes onderweg en nu zomaar drie… naja, er wordt nog een vlogger geboren hier…dwz, als er niemand in de buurt is…. want anders schaam ik me tegen de klippen op…dat had ik eerder met foto’s maken dus wie weet wat er allemaal nog volgt… voor je het weet vliegen de genante tapes je om de oren…u bent gewaarschuwd… en nee geen rare gekkies onderweg dit keer, beter ook, ik had er geen geduld voor gehad… de juf Ank in mij had dit wel even aangepakt denk ik maar zo….hopla inpakken die handel en ga iets nuttigs doen met je leven vriend, voor je het weet heb je een blaasontsteking! … dus zelfs met een bloot hemdje Jan Jansen, het kon gewoon dit keer…. hoewel er wel een aantal oudere stellen langskwamen waarbij de man dom zat te grijnzen en de mevroien allemaal heel boos terugkeken en niets zeiden op mijn vriendelijke hallo…  ha, stel je voor dat ik twee tieten had gehad…*gniffel*

Pitsstop bij mijn mam gemaakt, en daarna nog via het Slangenburgse bos terug naar huis… daar rende een heel klein hertje een heel stuk met me mee….. wow… als het universum me iets duidelijk wilde maken heeft het in ieder geval zijn best gedaan vandaag…. en de relive mag natuurlijk ook niet ontbreken… een klein gevecht met mezelf in een aantal kilometers samengevat

Relive ‘De ikwordgillendgekrit!’

 

Uitwaaien


 

mijn hoofd moet leeg… ik heb geen idee meer hoe ik dat eerder deed maar nu moet ik fietsen…gewoon op fietske stappen en kijken waar ik uitkom… en vooral hard tegen de wind in trappen… het helpt…maar ik ben vooral ook verbaasd hoe lekker ik door kon fietsen.. tegen de wind in fietsen is voor mij meestal een hele onderneming maar nu ging het gewoon… ik wilde vooral niet nadenken, uitwaaien en huilen achter mijn zonnebril… moe worden… zodat mijn hoofd even een tijdje uit gaat… ik fietste in de zon, door het bos, ik genoot van paadjes die ik nog nooit gefietst had, hoorde de mooiste vogels fluiten… twee keer ben ik even afgestapt… wie had dat kunnen denken… vorig jaar was mijn doel om naar Doesburg te fietsen zonder te stoppen en het was een lange lange weg… letterlijk….zoveel tegenslag, zoveel pijn en extra vermoeidheid… ik vond het wat hoor…iedere keer als ik wat had opgebouwd was daar weer iets, het houdt je van de straat he…letterlijk…bam, daar lag ik weer een paar weken… gefrustreerd te zijn… ik heb echt een paar keer gedacht dat ik het af moest gaan zeggen… dat vond ik daarna meteen de stomste gedachte ooit… zijn ze nou helemaal gek geworden… ik geef echt niet op… al zou ik omvallen, dan nog kregen ze me niet van de fiets… laat me maar even liggen, hoort allemaal bij de act mensen, fiets maar door hoor… ik sta zo weer op… met behulp van een hijskraan…. dat wel maar ik sta weer op….

maar niets van dat al….ik heb het gehaald…dik vet gewoon gedaan!

vandaag trok ik mijn Alpe d’HuZes setje aan terwijl ik in Elten de bult op wilde, dat durfde ik eerder nooit… want ik zag iedereen al in de lach schieten als ik daar of op de posbank naar boven kroop…samen met twee slakken ofzo…die uit hun huisje zouden vallen van het lachen…… kijk daar dan… en dan proestend omvallen…. daar komen ook de naaktslakken vandaan he… het zijn eigenlijk gewone slakken met de slappe lach…. dat ze elkaar aanstoten met hun voelsprieten… hee Ulli, (ik ben in Duitsland he) das Mädschen auf der (die das?) Fahrrad? Ich wette Sie wird umfallen…..

Patsers

hmmm note to myself: Zout meenemen! Ik zal ze krijgen.

Maar vandaag kon het me geen bal schelen… vandaag ging ik shinen in mijn setje…. en ja hoor,  halverwege het zware stuk kwam me een wielrenner voorbij… “kijk”, riep hij…“dát zijn de betere shirtjes!” “precies”, riep ik terug, “daar heb ik keihard voor gewerkt, toevallig” 🙂 Het interesseerde me geen bal dat hij mij voorbij ging… ik kwam ook gewoon boven namelijk…gewoon als een dieseltje maar wel in 1 keer… want ik ben gewoon een eigenwijze tuttebel.. dat wat ik aan kracht mis compenseer ik met mijn eigenwijsheid… ik weet dat dat heel vaak vooral irritant is… nietwaar Rob, Arjan? maar vandaag was het vooral handig!  Zoals Pipi zou zeggen, ik heb het nog nooit gedaan dus ik denk dat ik het wel kan…

Ik reed gewoon 58 kilometer… en 21,2 km gemiddeld met al die heuvels erin… dat is vast een lachertje voor sommige mensen… voor mij is het een dikke vette overwinning… Binnenkort gaan we samen fietsen met ons clubske hoop ik…..  want we hebben allemaal wel wat uit te waaien qua verdriet….soms kun je alleen fietsen…maar soms wil je iets gewoon delen….ik kijk er naar uit!

Relive ‘Verdrietuitwaairit’

Over grote mijlpalen…

Eergisteren was daar dan de dag waar ik stiekem toch wel nachtmerries van had… in de tweede categorie, de nachtmerries van Oz en de Alp zijn meer eerste categorie maar die kan ik nog wegstoppen als in, het was maar een droom en first things first…
Maar niet alleen nachtmerries hoor…ook mooie dromen, dat ik mezelf moet knijpen omdat ik het niet kan bevatten ook… fietsen daar waar de heuvels zijn… dat ik wakker wordt en gewoon weer op mijn bed in de kamer lig en net ff te lang naar de Giro heb gekeken… je kent het wel… uitermate teleurstellend is dat dan.

want mensen wat wás het gaaf… tenminste tussen de klimmetjes door *gniffel*,  klimmen is niet echt mijn ding maar gelukkig hoef ik dat op de Alp ook nauwelijks dus dat komt goed uit…. en wat een prachtige omgeving, heel erg zalig weer, echt als het mogelijk was geweest had ik de hele dag met een big smile rond gefietst maar dat levert een waffel vol vliegen op…vond ik toch minder 🙂 en ik dankte God op mijn blote knietjes dat Arjan die ene vlieg naar links uitspuugde… echt ik heb niet zoveel nodig om gelukkig te zijn…. easy to please.

Voor mij is dit allemaal nog steeds niet normaal… ik weet dat ik links en rechts en achteruitlopend ingehaald wordt, ik dacht zelfs iemand op zijn handen lopend voorbij te zien rennen maar dat weet ik niet heel zeker… maar WTF mensen, ik kom boven! IK… allennig… hoe is het mogelijk!  Het ging beter dan ik had verwacht… en dit is nog maar peanuts natuurlijk maar voor mij de allerallereerste keer dat ik tegen een heuvel van die hoogte opfiets… en wat ontzettend fijn dat mijn fietske net voor deze happening klaar was dankzij buurman… ik bof ernstig met de buurmannen!! Ik kreeg zelfs wieluithaalbandverwisselles… maar fietske is als nieuw en het helpt echt enorm als je niet doorschiet tijdens het schakelen maar gewoon door kunt klikken…en de bandjes zijn ook een stuk relaxter…  dat wil overigens niet zeggen dat je ketting er niet af kan lopen omdat je zelf loopt te klungelen maar dat is dan weer iets wat aan mij ligt. Logisch ook he, mijn pannen, gas en etenswaren zijn ook ernstig in orde maar dat neemt niet weg dat ik de meest vieze dingen kan koken…. kortom ik ben de zwakste schakel 🙂 Ik heb begrepen dat ik ook totaal oncool rondfiets met een hangslot, lampje en tasje op de fiets, en dat het er af moet op D Day… ja daag, waar laat ik dan mijn heule belangrijke spulletjes als zonnebrandcreme, een onderbroek, het alarm, powerbank en meer van die belangrijke dingen? echt mannen, ik begrijp ze soms echt niet hoor… ik ben zelfs nog aan het twijfelen of ik een meloen meeneem die dag…

maar dat boeit niet he… dankjewel 2climb2raise voor deze geweldige kans om dit met dit superteam te mogen doen…voor hetzelfde geld hadden jullie echt keihard gelachen om dit belachelijke idee… hmmm come to think of it, ik zal het even anders zeggen, dankjewel dat jullie me niet keihard in mijn gezicht uitgelachen hebben 🙂 Saillant detail he… maar echt, ik ben zo blij dat ik dit met jullie allemaal mag beleven, wat een fijne groep weer.
Ik geniet van elk moment, elke training en alle dingen die er bij horen… en ik verheug me ontzettend op die prachtige week die er aan gaat komen… Hee, en Arjan… zoals ik al zei, dankjewel voor je begeleiding, en je steun en dat wij dit samen gaan beleven terwijl je met twee vingers in de neus een keer of zes voorbij kan komen die dag…..  en dat je niet omviel naast me afgelopen zondag op de beklimmingen…dat ook…. bewonderenswaardig!

 

Relive ‘Training Limburg. . Whoei’

Wat een avontuur… kun je een boek over schrijven denk ik maar zo!

blij ei op tweede paasdag

Het zou vandaag de hele dag regenen volgens de weergoden…maar het was toch heus droog… dus vond ik het na al die paaseitjes, gesnoep en laten we niet vergeten mijn racemonsterschildklier gedoe tijd om even stoom af te blazen. Ik had me goed ingepakt want tien graden voelde niet als tien graden en zeker niet in de smerige koude wind die op de open vlakte waaide…

onderweg rustte ik in het gezelligste rustpuntje in de buurt Hofstee de Vennenbulten echt een fijn plekske.. even opwarmen en weer door… en voor ik het wist had ik best een eindje gefietst

maar het was echt een fijn tochtje…big smile hier 🙂

PS: zullen we afspreken dat niemand zegt dat ik te ver ben geweest…. want zo voelde het echt niet.. ik heb echt heel fijn gefietst en morgen is gewoon een rustdag. Ik ben dan wel een eigenwijze muts soms maar ik pas echt goed op mezelf en zeker op mijn lijf!
XXX

pyamadag maar dan anders

Gisteren had ik een ontzettend leuke dag… ik ging samen met Esther een aantal jurkenzussies ontmoeten bij S Ster in winterswijk die speciaal voor ons de winkel had geopend…en hoe! Wat een gastvrijheid en wat een superleuke middag zeg… echt tof! Ook heel spannend om allerlei mensen te ontmoeten die je niet kent…Ester had allerlei lekkers voor ons geregeld en Esther had nog macarons gebakken… er was zelfs prosecco…. wat een verwennerij en zo welkom.

Ik heb een jurkje gezien die ik echt supertof vond… heerlijk om wat te wensen te houden…en ik ben zo’n verwende poepert zeg want ik won een fantastisch tof jurkje met een verloting. Tante Betsy had deze beschikbaar gesteld, hoe lief is dat….

en vrijdag ben ik heus nog heul erg jarig ook nog… aw the suspence is killing me LOL…maar cadeautjes zijn heel niet nodig he… ik vind het leuk om weer een jaar erbij te vieren, een aantal jaren geleden dacht ik dat ik dit nooit zou vieren en kijk mij nu eens… hiep hiep!

maar ondanks dat het een hele hele leuke middag was ben ik er behoorlijk moe van, toch te veel gestaan en gepast… geeft niet he maar dan moet ik altijd ff bijkomen….vandaag dus… dacht ik… tot ik vanmorgen de zon zag, en de lente voelde… fuck it zeg….niks niet pyama, ik schoot zo vanuit mijn bed in mijn fietskleding in…dat klinkt veel sportiever dan het was hoor, het ging gepaard met een hoop gezucht en gesteun maar wat was het heerlijk buiten zeg… wat een fantastisch weer…. ik heb genoten… ben zelfs nog in die Heimat geweest

en ook nog een gaaf relive filmpje…mooi ritje,met eerst de wind tegen…eindelijk goed uitgezocht 🙂

 

 

Pyamadag… right….fietsen

pyamadag Paool pyamadag je weet wel, zo’n dag waarop niets moet maar ook vooral ff niks mag… als rust en nog eens rust… ja maar, ja maar de zon schijnt… en het is prachtig weer en je bent hartstikke moe… en hebt rust nodig ja maar, mijn fiets is nagekeken en ik moet hem testen… Continue reading →

This gallery contains 7 photos.

bultje op

koud was het vandaag, maar wel een prachtig zonnetje…. de voorspelling laat van alles zien maar niet meer zo’n mooie dag voorlopig dus ik vond dat het tijd voor fietske werd… dat was makkelijker gezegd dan gedaan want ik kreeg mijn voorwiel er niet goed in…. enfin een half uur later ging ik eindelijk op weg…. en ja ik heb ontzettende lelijke dingen gezegd…hielp niks maar luchtte wel op! Bootwerker much! Helaas bleef het op de 1 of andere manier irritant, toch wel een keer of tig af moeten stappen omdat mijn rem maar bleef schaven langs het wiel… iets moet daar aan veranderen, zit er veel te dicht op of ik heb hem er niet goed ingedaan… voor de zoveelste keer dan toch want ik zit wat af te klungelen met die rem… maar goed, ik wilde fietsen….

en dus ging ik langs het water… prachtig mooi…maar wat een wind zeg…niet normaal… maar zo beredeneerde ik, dan heb je hem  maar voor gehad he… halverwege Doesburg bedacht ik dat ik de posbank op wilde… er zit zo’n onrust in me dat ik never niet naar boven zou komen…ik moest het uitproberen van mezelf…maja, dat betekende eerst er heen fietsen tegen de wind in…. dat is best wel een eindje…

en dat was het…. wow…. maar ik ben boven gekomen en niet halverweg zoals mijn strava zegt…die me overigens daarna in 1 streep naar huis laat fietsen…. ik fietste dezelfde weg terug he voor alle duidelijkheid… en ik fietste ook iets harder dan 12 gemiddeld ofzo… ik weet niet hoor maar volgens mij val je dan gewoon om ofzo… omhoog gaan was een happening trouwens, het viel me ontzettend zwaar… ik raak daar wel lichtelijk van in paniek moet ik zeggen… zo’n terugval is geen kattenpis dat is duidelijk 🙁

maar het was heerlijk om weer op fietske te zitten…. laten we hopen dat mijn lijf weer een beetje de weg terugvindt de komende tijd…. *fingers crossed*

 

 

ff fietsen…

ik wilde even fietsen… gewoon even in het zonnetje met mijn bol… maar het was koud… en het waaide… en het kon gaan regenen zei mijn lief… maja… miep eigenwijs was na anderhalve week helemaal niets kunnen wel ff klaar met het gezeik…. en dus ging ik toch maar op fietske, twee paar sokken aan want ik had al vaker erg koude voeten gehad….. wie weet ging het wat beter… dacht ik….
 
en kkkkkkoud was het… maar ook een fijn zonnetje en ik vond het al heerlijk dat ik er gewoon even uit kon… mijn trainingsrondje zou het worden, dat was al heel wat (34 km)
 
en toen zat ik opeens met fietske tussen een heeeeeeeeuleboel kindertjes, mama’s papa’s en wat allemaal nog meer want Sint en Piet kwamen aan in Laag Keppel en iedereen was daar…. sta je dan met fietske… Piet kwam mij nog een handvol pepernoten geven, dat was goed voor me zei ze….voor onderweg…
toen ik eindelijk weer verder kon zag ik in de verte de bui al hangen…letterlijk…snel door dan maar… om onder de brug langs het water ff te pauzeren voor een stortbui van jewelste… had ik net zo goed niet hoeven doen want ik ging even later op weg omalsnog de volle lading hagelstenen en wolkbreuken over me heen te krijgen… en dus kreeg ik het koud… heul koud… neemt niet weg dat ik onderweg nog een prachtige zonsondergang zag en dus heus afstapte met mijn koude peutjes en vingers om wat fotookes te maken…. maar skon zeg… als in prachtig…. schoon was ik allang niet meer….
daarna geprobeerd wat op te warmen onder een lauwe douche want oh wat deed dat zeer zeg… ik was nat tot in den zeem en sopte in de schoenen, zo koud…. mijn bloedsomloop moest even weer de weg naar mijn voeten vinden… dat doen we maar niet meer… (ik hou dat voornemen een week vol denk ik, dan komt de onrust weer)  maar het volgende rondje wordt helaas op mijn hometrainer…maar wel met netflix en warme peutjes
hoewel ik dit wel heel erg ga missen….
ps…strava had het ook heul koud dus dat filmpje is belachelijk…. ik fiets de helft niet maar ga gewoon opeens in een hele streep dwars door het water, weilanden, woonwijken en dat allemaal in een km of 12 dat eigenlijk 35 was ofzo….
dus dat!

wat een prachtige dag…

oh wat een heerlijke mooie dag was het vandaag, zonnetje, niet al te warm dus super fietsweer… ik zag dat het akelig weer gaat worden de aankomende tijd dus wilde er extra van genieten…. ik dacht doe eens gek Paool… en dus fietste ik den Posbank op… hahahaha alleen die zin al… om te gieren Continue reading →

This gallery contains 18 photos.

Rondritje posbank

Vandaag fietste ik met Micheal naar de top van de Posbank… het was best zwaar, zelfs al was dit de makkelijke kant 😉 maar voor mij echt een mega overwinning!! En yep… zoals jullie zien op strava en op relive ging ik weer eens verkeerd….het blijft grappig dat gemuts van mij maar hee, ik kom Continue reading →

This gallery contains 11 photos.