eindelijk weer een blogje van mij… ik wilde zo graag schrijven maar ik heb voornamelijk gelegen… en gepuzzeld…en mezelf zielig gevonden… soms moet dat schijnbaar even om weer door te kunnen. Maar echt ik ben zo klaar met de NietLeukPaola… wat een trutje zeur zeg…bah! Genoeg tranen, genoeg angsten… ik wil de zon weer op mijn gezicht voelen en genieten van het leven… voel ik me al beter? neh, niet veel….maar in mijn hoofd wel… en daar begint het gelukkig altijd! Mindfuck is het…chronisch ziek zijn en niet een aanval van rechts aan zien komen… maar nu ik hem gezien heb gooi ik met volle overgave alles in de strijd om te pareren…en yes, ik vecht dirty! Dat doen ziektes ook!

maar daar wil ik het helemaal  niet over hebben… want er zijn ondertussen ook wel toffe dingen gebeurd, waar ik niets over mocht zeggen… en pas toen het in kannen en kruiken was en ik zag hoe ontzettend gaaf het werd kreeg ik er ook een beetje vertrouwen in… want een paar maanden geleden zei Arjan al steeds, zullen we een boekje maken van je blogs? Waarop ik heel hard begon te lachen…en doorrrrr…. en pas toen hij zei dat het voor 2 climb2raise zou zijn begon ik het een beter idee te vinden…niet voor mezelf maar om anderen te motiveren…dat zou wel een toffe invalshoek zijn. Want misschien kan ik er wel wat mensen mee over de streep halen…die nu denken dat ze zoiets nooit zouden kunnen… nou dat lijkt me wel, als ik het kan kunnen echt veel meer mensen het! Op dat moment begon het idee wat meer vorm te krijgen maar pas toen we Laura Maria er bij gevraagd hadden zagen wij (als in Arjan en ik) dat het iets meer was dan wij zo even bedacht hadden… wat een geluk om dit samen te kunnen doen!  Langzaam begon het boekje vorm te krijgen…moest ik mijn verschrikkelijk manier van schrijven en slechte interpunctie aan gaan passen? Nee besloten we…dit is een verzameling blogs en zo heb ik ze geschreven…dus zo zou het gaan worden. Als je het langzaam een boekje ziet worden is het al zo gaaf met de geweldige kaft en vormgeving… steeds een beetje meer digitale voortgang maar een echt heus boek is andere koek…. ik had het zelf nog niet gezien dus  de spanning was enorm. Niet dat ik er geen vertrouwen in had maar het is wel mijn verhaal, als mensen het niet leuk vinden zegt dat iets over mij of mijn leven… dat vind ik heel eng… aan de andere kant, so be it, you can’t please them all. Dat is ook niet mijn doel…

En ik had me totaal niet voorbereid, ik denk dan dat Arjan er wat over zegt en dat ik hem in ontvangst neem en ga zitten… niet dus…dus ik baal een bitjen van mezelf, dat niet had bedacht wat ik zou gaan zeggen…om Rob en Chantal te bedanken aan wie ik het boek heb opgedragen en vooral om Laura Maria en Arjan te bedanken…. want zonder Arjan geen boek…en zonder Laura Maria had ik een stapel stencils uitgedeeld… dus mijn dank is supergroot! Jullie zijn toppers! En dankjewel voor de prachtige bloemen en de lieve woorden…

Een paar jaar geleden speelde haar leven zich vooral in en om haar huis, bank en bed af. Op een dag kwam ze in aanraking met stichting 2climb2raise en Alpe d’HuZes, tot die tijd stond het letterlijk ver van haar bed…Dat was in ieder geval wat Paola dacht toen ze op de Berg haar vriendin stond aan te moedigen..
Via een online blog heeft ze haar bijzondere ervaringen van haar deelname aan de Alpe d’HuZes bijgehouden. Een aantal van die verhalen zijn gebundeld tot dit boek.
Humor, vriendschap, bananen, een traan en een geitenkaassalade in Frankrijk.. Alles passeert de revue in dit vrolijk gekleurde boek!

Ben je nieuwsgierig naar meer?

Het boek is te koop voor € 17,50. Zend je NAW gegevens aan arjan2c2r@gmail.com waarna je nadere info ontvangt. Het is ook te koop op de AD6 cheque-uitreiking op 30/9 te Nijkerk. De opbrengst van het boek komt ten goede aan stichting 2climb2raise.

Paola

12 september 2018

Ik hou van hobbies…

…puzzelen…

…en misschien ben jij wel het laatste stukje…

Sorry, kon het ff niet laten, dat was ooit een hele foute reclame voor een datingfilmpje en ik vergeet dat soort dingen niet… waarom weet niemand maar ik boe boe bla bla, we maken domo vla wat af… terwijl de stelling van Pytagoras ergens in de kelder ligt…met de kerstspullen er boven op…

maar goed, to the point. Door het hele instortniergedoe lag ik alleen maar op de bank of in bed en deed ik een oproepje voor puzzels, gewoon om even lekker bezig te zijn… en ik kreeg heus een heel aantal puzzels te leen… keilief….en ik ben verslaafd… sterker nog… WE zijn verslaafd.. Rob en ik zitten ‘s avonds het laatste stukje te zoeken *gniffel*… maar echt, het is hartstikke leuk. Ik heb er al een stuk of 4 gemaakt van duizend stukjes en van de week moest ik weer prikken (by the way, de uitslagen zijn echt al een stukkie beter, ik heb al heel hard gedanst in gedachten maar het gaat even duren voor ik weer echt een dansje doe zonder aan het zuurstof te moeten) en ik kocht dus een puzzel met een uitdaging van wasgij…gewoon om te zien of ik dat ook leuk vond… je puzzelt namelijk niet wat er op de voorkant van de doos staat maar wat iemand ziet, of wat er daarna gebeurd, of in dit geval hoe het er in de jaren zestig uitzag vanuit het perspectief van een man die je als hint krijgt…. echt wat gaaf!! Laat ik even voorop stellen dat ik niet kan wachten om weer op fietske te stappen maar dit is echt heul leuk! En nu het weer wat beter gaat kan ik het ook weer een beetje relativeren, vorige week kon ik alleen maar huilen… ik ben lange tijd niet zo bang geweest en zag mezelf al drie keer in de week aan een apparaat hangen in hotel Slingeland… zo beangstigend… mijn volgende doel is weer drie keer in de week op mijn oranje apparaat te fietsen… veel en veel beter!

Een leeg ballonnetje…

zonder er al te dramatisch over te doen (daarvoor verwijs ik u graag naar GTST of het leven van Gordon of de mais in de achterhoek) mijn energielevel wekt zelfs geen zwakstroom meer op. ik heb het laatst geprobeerd om mezelf aan te sluiten op het netwerk maar ik geloof dat Ziggo al dagen bezig Continue reading →

This gallery contains 3 photos.