zo’n dag…

soms dan weet je al snel, dit gaat hem niet worden… ik kwam vanmorgen beneden en toen had onze Terror Klaartje een oplaadkabel aan flarden gebeten… fijn om te weten dat deze nog in het stopcontact zat… gisteren had ze de halve doos Kleenex uit elkaar gefrut… het moet niet gekker worden en ik hoop niet dat ik binnenkort een keer beneden kom en een gefrituurd schatteke zie liggen…. hou op met me ofzo!

maar goed, ik dacht, ff snel boodschappen doen en dan ga ik buiten zitten… het wil hier niet, verdrietig en moe en pijn…ik vind alles stom en vooral mezelf… ik probeer het allemaal te negeren, tegen de klippen op zelfs, trek vrolijke jurkjes, rokjes en weet ik veel aan maar ondertussen zie ik alleen maar een wit bekkie en ogen die op half zeven staan… ik ben er een kei in, dat wel maar daar heeft niemand wat aan he… morgen maar eens fietsen denk ik… dat helpt altijd… ook als ik onleuk ben, misschien vind ik mijn leuk weer ergens onderweg…

ik ging snel boodschappen doen… dan hadden we dat maar gehad… naast het feit dat ik daar een zak soepgroente aan flarden trok op de band  was er verder niet heel veel aan de hand…

tot ik thuis kwam…

en ik niet naar binnen kon…

wot?

sleutel in het slot, nope..dat ging hem niet worden… sleutel bij de buren opgehaald.. zelfde verhaal…okay, telefoon binnen want maar even weg, alle ramen op slot boven, knip op de deur aan de tuinkant… lekker dan….en nu? Naar de buurtjes om te bellen… mijn moeder om het nummer van Rob te vragen die ik by the way meteen de schuld gaf (jij zal de sleutel wel aan de binnenkant hebben laten zitten) en toen van alles geprobeerd…..met een ladder het raam open, ( nope toch op de klem)  met een kleerhanger annex schoenlepel de klink naar beneden (nope toch op slot)…. zoals andere buuf al zei, wij kunnen met ons drietjes zo op pad 🙂 Ondertussen ging er een lichtje branden, neh, dat zal het niet zijn toch…. je gaat gewoon ff boodschappen doen, komt terug en de sloten zijn vervangen… serieus, mijn lief doet dat tonnie ofzo?…. of toch?

tsja, na lang proberen toch maar besloten de slotenmaker te bellen, (die zei gelukkig niet, goh alweer, ik kom daar net vandaan om de sloten te vervangen)… gniffel…. want een raampje intikken leek ons ook geen optie, hoewel ik het al wel serieus had overwogen…. de boodschappen lagen inmiddels bij de buren in de koelkast min een halve zak soepgroente want die lag op straat omdat ook het zakje dat er om heen zat scheurde… serieus… WTF mensen? wat is er met mijn karma? ….gelukkig kwam de andere buurman thuis die nog een helder idee had, heb je al olie in het slot gespoten… huh? nee? joh? is dat een optie? en even later kwam hij terug… dat hij de katten hallo had gezegd… ja dat had ik ook al 300 keer gedaan, door de brievenbus, door het raam, bij de deur etc…maar ff opendoen was er niet bij… volgens mij zaten ze stiekem te highfiven, maar nee hij was binnen geweest…joh? Hoe dan? iets met slijpsel in het slot en rommel en gedoe… oh? okay… superdepuper…. hoeraaaaaa… dus na heel veel gedoe was ik eindelijk binnen… Halleluja! Het gaat niet echt soepel… dus het is een aandachtspuntje maar voor nu ben ik ff gered…en ook heel heel fijn dat de buurtjes mij niet buiten lieten staan met 4 hamburgers, een inmiddels halflege zak soepgroente, en 3 zakken chips 🙂

dat ook!

Ga ik weer even mijn leuk zoeken…die moet ergens zijn…