Relive is zo gaaf!

 

en dus onwijs verdwaald… als er ook maar een weg opgebroken is ben ik het kwijt hoor mensen…klein stukje veluwe meegepakt en ik had me even vergist in het klimgehalte, ik dacht even een leuk stukje bos te doen…. bleek ik ernstig te moeten klimmen daar…. ik dacht nog een knooppuntje mee te pakken maar dat leek me opeens een ernstig slecht idee, dus even een stukkie terug…..zo grappig om terug te zien op relive… een wielrenner achter mij vond het ook lollig dat ik omkeerde….ik heb hem maar een knipoog gegeven en wordt er niet anders van…. het is wat het is he, mijn lijf doet het nu eenmaal niet zo goed als die van hem denk ik dan maar zo….. ik had al genoeg geklommen toen ik nog dacht dat ik gewoon een stukje het bos in ging….dus ging ik maar het volgende bordje pakken, bleek ook nog aardig klimmen te zijn….. en daarna met 51 km naar beneden… whoei!!!!!!!!!

ik hoor net dat ik dus een stuk richting posbank had gehad…ik zag een bordje en dacht, oh daar moet ik niet zijn, op die posbank maar dat zal dan nog wel een eindje weg zijn…. hahaha doos….ik dacht dat dat kilometers verder lag… en dat dat een heuvel was…ik vond wel dat ik aardig moest knaaien daar…..2 heren hier zaten me meewarig aan te kijken, gottogot… niet al te nozel maar wel nozel genoeg om dat niet te willen…lekker puh 🙂

Veel bankjes gepakt, gewoon genoten van het zonnetje en de omgeving… maar wow,  wanne wind weer…. waait het wel eens niet in Nederland?

En nu lekker helemaalniks.nl voor een paar dagen…. strak plan!

 

 

Ik wil nieuwe foto’s graag
Ik wil foto’s van hoe mooi het was
Ik wil foto’s van vandaag
Foto’s bij een zee of zo
Over jou alvast met dat cadeau
Ik wil foto’s van hoe mooi het was vandaag
Dat ze gelukkig was
Op naar 2017 moet natuurlijk op naar 2018 zijn he… if I had a brain I would be dangerous 🙂

Friends be like…

samen lekker fietsen! wat een fijne dag…. 1 met een gouden randje… fietsen met Tallie en Sjannie…hoe fijn was dat!! Ik heb echt zo genoten….wat een leuk tochtje, prachtige omgeving… mooie plekken bezocht….. dankjewel lieve dames… ik ben stiekum retetrots dat ik dit kon…. zomaar op mijn eigenste fietske…. dankjewel voor alle goed tips en Continue reading →

This gallery contains 28 photos.

Klein geluk met vrienden

dat we dit nog mogen meemaken…. Rob op de fiets!! En er zijn foto’s van 🙂 Dat was een mooi ritje even naar Doesburg op en neer….de volgende keer wel mijn verlichting mee nemen…kuch… best spannend zo zonder lichie langs het water… Op de heenweg hoorden we alleen maar dat het te snel ging en Continue reading →

This gallery contains 6 photos.

ik zag dus dat er fietsbroeken voor vrouwen waren die op een rokje lijken…. lijkt me logisch dat ik dat even verder moet onderzoeken… want ik hou wel van die onzin he…. sterker nog… ik vind ze leuk!!!

 

kom ik op een pagina die daar helemaal niet over ging maar ik bleef toch even hangen… hier vond ik het volgende berichtje:

Een broek die Rose dit jaar getest heeft voor een magazine is de Endura WMS Bibshort met plasrits.
Deze broek heeft bretels en is voorzien van een rits die over de achterkant van de broek loopt.
Als je moet plassen rits je hem open, doet de flap opzij, hurkt en plast.
Voor sommige vrouwen is deze broek ideaal, maar veel wedstrijdvrouwen moeten er om lachen. Bij het plassen houden zij gewoon even het pijpje van hun broek opzij terwijl ze naast hun fiets in de berm staan. Maak je een langere toertocht? Dan is de Endura broek wel prettig. Bij een tussenstop voor koffie en appeltaart is het wel zo handig dat je niet helemaal je shirt hoeft uit te trekken om de bretels van je broek van je schouders te halen.

ik weet niet eens waar ik moet beginnen mensen…. plasrits? wat is dat in hemelsnaam voor een woord… ik leer elke dag iets nieuws, een tijdje terug durfde ik te zweren dat ik in de maling werd genomen door Arjan toen hij het over een ass saver had… bleek toch een heus echt iets te zijn… (laten we het er op houden dat ik op de tandem zijn ass-saver was LOL) maar het bestaat gewoon… ik was ervan overtuigd dat hij mij ernstig zat te belazeren… kan maar zo he, ik zweer dat je mij alles wijs kunt maken als je het een beetje goed aanpakt…ik ben gewoon een goedgelovige drol. Maar een plasrits… ik weet het niet hoor…

 

Als je moet plassen rits je hem open, doet de flap opzij, hurkt en plast.

ja tuuluk…. op papier klinkt dat geweldig…. in theorie moet ik dit ook kunnen maja…. dan komt de praktijk en die gaat er heul anders uitzien he… dat begrijpt u zeker wel…. ik hoef dat vast niet uit te leggen he… ik ga daar zo niet aan beginnen…

Bij het plassen houden zij gewoon even het pijpje van hun broek opzij terwijl ze naast hun fiets in de berm staan.

hahahahhahahaha

ja vast

tuurlijk, terwijl ze ondertussen de aandelen checken en recepten uitwisselen terwijl ze de nagels lakken…

maar als ik dat doe is het een kwestie van keihard over mijn handen plassen terwijl mijn fiets aan de grond klettert en ik uitglij over de natte bladeren ofzo… girls hit your halleluja!

en dan dit:

Bij een tussenstop voor koffie en appeltaart is het wel zo handig dat je niet helemaal je shirt hoeft uit te trekken om de bretels van je broek van je schouders te halen.

wat?

wat?

waarom?

wat doen ze in godsnaam met die appeltaart? ik kleed me nooit uit als ik een taartje eet… moet dat?  niemand die dat tegen me zegt… dat dat wieleretiquette is ofzo… nee dat hoor ik dan weer niet… nee joh, laat Paool maar aanklooien met haar gebakje…..en mij dan zeker stiekum uitlachen… nah, ik vind daar wat van hoor…  als je dit soort vrienden hebt, heb je geen vijanden meer nodig he

🙂

Tsssssk, lekker dan!

Bewaren

Bewaren

Heen en weertje Doesburg

Vanmorgen nog even een heen en weertje naar Doesburg langs de oude IJssel op voor Michael​ weer verder moest… heerlijk weer, iets meer wind en lekker stukkie. Michael fietste in zijn eigen tempo dus we hadden een date bij het bankje in Doesburg. Daar vroeg hij of ik dat schaapje had gezien een eindje van Continue reading →

This gallery contains 4 photos.

Paola

6 juli 2017

ik loop in gedachten verzonken de winkel uit en kijk naar een jonge vrouw die binnenkomt…. met een helm in haar hand… en een zweepje…

ik zeg hoi… (wij hoien wat af hier in de buurt)

en dan dringt het tot me door

wacht ff…

een zweepje?

huh…

intrigerend vind ik dat….

en dan weet ik het opeens…

die komt natuurlijk ook gekkies tegen…. en bij gebrek aan pepperspray heeft ze vast een zweepje mee… het lijkt mij vooral ernstig onhandig, echt ik hoef vast en zeker niet uit te leggen hoeveel er fout kan gaan met een zweepje, een fiets en Paool… mijn hemel dat is echt vragen om ongelukken maar ik schat dat zij daar een stuk beter mee is… ik denk dat ik daar wel tien ernstige dingen mee kan veroorzaken waarvan het ding tussen de spaken steken wel de meest voor de hand liggende is maar zij niet….ze is er zelfs zo relaxt mee dat ze met het zweepje gewoon even een paar boodschappies gaat doen….het zal me niks verbazen als ze daar nog even snel een tikkie mee uitdeelt als het nodig is…. en het ziet er best wel kek uit he… zo’n dame die gewoon in control is…. van de week ging ik even op een terrasje zitten en zat ik daar al te denken hoe ik het beste ongezien weg kon komen…. lees: zonder te struikelen met mijn fietsschoenen aan, en niet inklikkend zodat iedereen me ziet klooien als ik wegrij,…. ik denk daar over na he…. en dat is niet voor niks… met mij in de buurt hoef je niet te vragen of er ook entertainment is…ik bén het entertainment….. laat staan dat daar ook nog een zweepje bij komt… die ik dan nonchalant naast de verse muntthee en mijn gebakje leg….

yup, vragen om problemen..

maar hoe tof zou dat zijn…..

ik ga het overwegen….

hoewel

ik vrees dat ik daar weer een hele zooi extra gekkies mee aantrek…

ondanks dát ik vind haar heul stoer..

met heur zweepje tegen belagers

#zoroltzij

of

of

ze heeft een paard en daar ging ze heen op de fiets…

over anticlimax gesproken…

hoe saai zou dát zijn!

ik prefereer mijn eerste idee

🙂

ik heb deze week een rustige week met afspraken… en het weer is mooi… dat maakt dat ik graag met het fietske er op uit ga… ik heb zelfs morgen een fietsdate…. en dat kan alleen als er niet teveel gedoe is. Ik heb een soort van fietsvakantieweekje…. fun!

Het liefst stapte ik iedere dag op de fiets maar dat kan echt niet… mijn lijf trekt dat niet want dat is het een beetje he, ik word intens gelukkig van fietsen en dan merk ik dat ik dat gevoel wil oproepen maar ik weet ook dat rust heel belangrijk is… gisteren werd ik wakker met heel veel pijn in mijn lijf, vandaag weer… gisteren ging ik fietsen… vandaag blijf ik thuis een pyamadagje houden… tenminste nadat ik boodschappen en wat winkels afgeklepperd ben… en met een beetje geluk kan ik een beetje zonnestralen meepakken en anders ga ik vooral mezelf onwijs gestrekt leggen… niet omdat ik daar zo’n zin in heb trouwens… maar omdat het moet! Mijn hoofd zit vol dingen die ik liever doe, maar ik merk dat ik mijn lepeltheorie een beetje verlies en die heeft me nu juist zover gebracht…. het is ontzettend verleidelijk om voor instant geluksgevoel te gaan maar wat ik er meestal niet bij vertel is dat ik er vaak voor moet boeten, gewoon omdat het pijn doet… nu doet het altijd wel pijn maar na zo’n tochtje moet ik echt bijtanken en dat geeft niks he…dat het pijn doet…het zijn keuzes die welbewust maak…. want ik kan er ook voor kiezen om gewoon te blijven liggen… dan heb ik minder pijn, ben ik minder uitgeput maar glijdt het leven aan me voorbij zoals het jaren heeft gedaan…gekmakend!

En nu is daar een sprankje buitenwereld… ik heb iets meer energie hoewel het echt niet overhoudt, ik kan verder zonder rollator lopen, staan lukt ook beter maar dat kost wel heel veel inspanning…ook als dat niet zo lijkt 😉 maar die fiets brengt me letterlijk op andere plekken in de wereld… en ik ben daar erg rupsje nooitgenoeg in…alsof je een vogel af en toe uit de kooi laat…. ik wil weg, naar buiten….. zoals Bert zou zeggen, dan wil je weeeeg, ik wil gewoon koersuhh…en ik weet dat ik daarin soms doorsla…dat ik het beter moet verdelen maar vergeet niet dat ik echt al 15 jaar aan het mutsen ben met mijn gezondheid en dat ik daarvan heel heel veel weken, maanden, jaren op bed heb doorgebracht…. en ik heb een intens gelukkig leven gehad he, die jaren…. met al mijn beperkingen laat ik dat voorop stellen!! Ik zal altijd proberen ergens de silver lining in te zien…. omdat mij dat een stuk gelukkiger maakt… dat maakt mij niet persé een beter mens dan iemand die dat niet kan, maar het is wel fijn voor mezelf en de mensen om me heen… en het gras lijkt altijd groener behalve dan in huize Rob en Paola he… dat is gewoon what you see is what you get…geel gras vaak….want little miss perfect ben ik zeker niet…. maar er is altijd wel leven in de brouwerij hier… ha!!!

🙂