spannend vond ik het….onze allereerste ontmoeting als groep van 2017….leuk spannend vooral maar ook wel een beetje eng spannend… ik vind groepen tegenwoordig moeilijk….zal ook wel komen omdat ik gewoon erg veel alleen ben maar ik kan me niet goed focussen op veel dingen tegelijk en veel mensen tegelijk… maar dit wordt het jaar van dingen doen buiten mijn comfortzone… dus leuk spannend overheersde… hoewel ik na een stuk lopen vanaf de parkeerplaats en de steile trap omhoog wel even ernstig bedacht waar ik in godsnaam aan begonnen was… de moed zakte me wel even in mijn schoenen moet ik zeggen… on a brighter note: ik kon dat stuk gewoon lopen zonder rollator! Ik merk namelijk dat ik verder kan lopen tegenwoordig… de rollator blijft vaker in de auto staan omdat het wel lukt zonder in elkaar te storten….het gaat op het moment net wat beter allemaal… ik weet dat dat ook zo weer minder kan zijn maar een echte vooruitgang is lang geleden, mijn laatste uitslagen zijn stabiel en echt beter dan vorig jaar… dus dat zal zeker meespelen…

Het was een fijne bijeenkomst, warm, veilig en met interessante en nuttige en leuke informatie….. het enthousiasme van alle mensen was voelbaar en heel inspirerend. Ik vond ook het stuk sponsoring een goede aanvulling, dat is best een dingetje hier in mijn hoofd…. een fijne middag met veel informatie maar waar ik vooral in voelde dat het met deze groep mensen wel goed kwam….ik werd er in ieder geval erg gelukkig van….ook van al het lekkers wat er geserveerd werd…. ik moet nog een kilo of 9 he… niet goed dit, niet goed, ik kom volgende week met een rijstwafel en 1 rumboon 🙂

maar goede vibe dus…  op een paar instortmomentjes na waarin het besef wel even viel dat ik ook écht die berg op ging ….en hoe dan? Ik zie het nog niet voor me hoor, ik heb niet zoveel vertrouwen in mijzelf nog maar wel in Batman, dat scheelt in de beleving….

Ik heb er zin in!

ps….ik heb mijn eerste standje ook al gehad…het grappige was dat ik die al aangekondigd had een paar dagen geleden

😉

those where the days my friend…

twee weken geleden….
 
*kast open, jurk pakken kast dicht
*kast open, eten pakken, kast dicht
*wcdeur open, je ding doen, wcdeur dicht
 
nu
 
*kast open, jurk pakken, jip eruithalen, kast dicht
*kast open, eten pakken, jip eruithalen, kast proberen dicht te doen, jip er weer uithalen, kast dicht (dit kan vaker als ik niet snel genoeg ben)
*wcdeur open, je ding doen, jip overal vandaan houden, jip tegenhouden als hij in de wcpot wil springen, klep dicht, jip meenemen onder de arm, wcdeur dicht
and so on, and so on
🙂

Bewaren

Over pannen en zegels

de pannen van de appie… daar wilde ik het even over hebben…dat wil zeggen, het sparen… ik wil hierbij heel graag iedereen ontzettend bedanken die met me meegespaard heeft tot nu toe en nog steeds zegeltjes voor me heeft. Echt super! De pannen zijn fantastisch en ik zou deze kwaliteit nooit voor dat geld kunnen kopen… en al helemaal niet bij elkaar sparen want je hebt echt belachelijk veel zegels nodig voor 1 pan… ik weet niet wie dat bedacht heeft maar het is echt ridiculous….. 60 zegels en een bij elk tientje 1 zegel….. dat zijn ontzettend veel boodschappen…. ik weet niet wie dat te besteden heeft maar wij niet….. dus vroeg ik om hulp op facebook en hulp kreeg ik…. whoei!! Echt super bedankt, dankzij jullie heb ik nu al een aantal chefwaardige pannen in huis hoor ik… ik weet niet precies wat dát betekent maar ik ga er vanuit dat ik vanaf nu als een chefkok kook…hoe fantastisch is dát…. er mislukt vast niets meer enzo… Ha!! en dat dankzij jullie he… ik denk dat liefste ook een heel gelukkig is hiermee…. Ha, wat nou kookcursus….nieuwe pannen en ik rock dat….

zoroliknamelijk

🙂

 

PS… ik laat jullie weten wanneer het mis gaat…

tot snel!!

*gniffel*

beetje stil hier…

sorry sorry, ik ben stil…ik probeer foto’s te maken van de dagen maar ze zijn grijs en naar……. ik heb niks te melden….ik zie de binnenkant van mijn huis…. en ik wil wel foto’s maken maar het is elke dag hetzelfde……daar wordt ook niemand vrolijk van…. ik zit mezelf in de weg, mijn lijf wil niet, heb pijn en ben vooral erg moe…. ik slaap ontzettend slecht en ik merk dat ik daar zo langzamerhand last van krijg…. blij en positief zijn kost me op het moment veel energie… en ik ben eigenlijk gewoon verdrietig…. ik maak me overal druk om en bij alles wat ik doe ben ik al aan het denken wat er mis kan gaan… zo ben ik helemaal niet…. mind me, ik ben altijd al een jankerd geweest, ik huil al om een tekenfilm maar nu is het anders…..beren op de weg….veel beren……. ik ben veel alleen en ik kan daar altijd heel goed tegen maar nu is het opeens een dingetje…en ik maak me zorgen of Jip niet eenzaam is zonder soortgenootje… echt ik ben in staat om verdrietig te zijn omdat ik niet zeker weet of de zon op gaat komen… werkelijk Paool, je kan van alles een probleem maken he… niks voor mij… maar ik doe het nu wel… bah…

weten ze zeker dat het vandaag niet blue monday is?

of blue month…

ik ben ernstig onleuk!

sorry

 

 

Beetje drukke dagen dus ik moet even wat foto’s tegelijk uploaden…ze waren er wel maar ik loop een beetje achter, dus ik doe het even in 1 postje… #omdat het kan!

mijn armbanden van het moment…

afgelopen donderdag had ik een workshop krijtboard maken… het is allesbehalve perfect maar zo leuk om te doen… ooit kan ik het echt 🙂

en daar is Jip Jip Jip Hoeraaaaaaaaaaaa

wij knuffelen veel….heel veel

regenbogen zijn altijd prachtig, helemaal als ze uit engeltjes bestaan… wat een lief gezicht

 

ik wil het graag even over oepsmomentjes hebben… vooral over die reclame…. wie heeft dat in hemelsnaam bedacht, oepsmomentjes…. ik vermoed dat er iemand naar Oprah zat te kijken die een ahamoment had (die ik overigens wél herken) en dacht daar moet ik iets mee…

laten we voorop stellen dat ik wel 400 oepsmomentjes per dag heb… net nog, ik gooide een glas drinken om over een aantal vakbladen die ik weg kon gooien en alles wat ik maar raken kon en dat was nogal wat, ook een hele plas op de grond waar ik terwijl ik schoonmaakte met mijn sokken in ging staan,  om ze vervolgens uit te doen en ze naar ik later zag per ongeluk op mijn bord met crackers met smeerkaas had gelegd… hartelijk donderdag zal ik maar zeggen he…. dus ja ik heb ze wel…maar ik noem dat gewoon onhandig, iets minder elegant of zoals net met een stortvloed aan schuttingtaal waar hans teeuwen nog een puntje aan kan zuigen… maar ik zeg NOOIT, god daar had ik even een oepsmomentje zeg…

maar de muts van de reclame wel… waarbij ik overigens heel goed snap dat het een probleem is he, urineverlies… en fijn dat er wat voor is ook waardoor mensen zich misschien weer zekerder voelen… dát is het niet… het is de rare manier van communiceren… heel blij is ze ermee… alsof het een musthave is….. oh gelukkig zeg, ik verlies urine als ik iets til, ik voel me zo sexy…. laten we dansen….. echt net zo blij als dat “aar aar in haar gezicht hangt” wat overigens al heul raar is gezien het feit dat ze met haar auto voor een nepscherm staat en daar vast geen wind is,  is ze met het feit dat ze oepsmomentjes heeft want die hebben namelijk ALLEMAAL…

huh?

natuurlijk niet…. het lijkt verdorie wel of vrouwen tegenwoordig allemaal maar lekken… newsflash, dat is niet zo… sommige vrouwen hebben last van ongewild urineverlies en dat is lastig… geen blij gezellig laat maar druppen probleempje lijkt me…  Het lijkt een beetje op de maandverband/tamponreclames… ik herinner me nog die van OB van jaren geleden… ik heb hem al vaker aangehaald…. een reteblij liedje

vrij zijn, blij zijn, heerlijk gevoel, niets kan meeeeee gebeuren vandaag, je voelt je goed

dat moet door een man verzonnen zijn, dat kán echt niet anders… serieus… als iets volkomen de plank misslaat is het dát wel… maar goed, dat we menstrueren is een feit, maar we lekken niet allemaal de hele dag sfeervol en blij door de dag heen..

dat dat even duidelijk is!

 

ikea en de schroefjes

Vandaag werd hij bezorgd, mijn nieuwe bedje voor beneden… de oude zakte helemaal door en ik kreeg steeds meer pijn.. maar dat had ook geen schuld want hij is zo lang en zo intensief gebruikt… het was nog een happening want we konden hem niet zelf meenemen maar hij moest uit het magazijn komen en worden gebracht… in mijn hoofd betekende dat brengen, uitpakken en in elkaar zetten….in de praktijk betekende dat 3 loeizware pakketten in de kamer zetten in joekels van dozen en doei…

dúúúúús

ik had nog goede hoop om dat zelf te kunnen maar het is gewoon te zwaar voor mij alleen, ik kan ze afzonderlijk nauwelijks tillen, laat staan in elkaar zetten… ik had ook beter moeten weten toen ik de gebruiksaanwijzing zag…. het moet door mannen gedaan worden, échte manne….je weet wel…die naar rtl7 kijken en eru eten, kaas voor kerels….. (wat een idiote reclame is dat zeg, het is gewoon een smeerkaasje gekkies… maar dat terzijde)  terug naar de gebruiksaanwijzing… niet 1 man zoals u ziet maar twee mannen, met een hamer en een potlood achter het oor die samen naar een stapel hout aan het kijken zijn… ik was even bang dat dat ook in het pakket zat maar gelukkig heb ik wel gewoon een bank… verder moet ik ook nog even een kleed aanschaffen want het schijnt dat dat ook verplicht is… je kan het maar beter weten he…anders zit je als vrouw toch maar mooi zelf te klungelen op de koude vloer…en als hij het niet meer weet mag hij Ikea bellen… waarbij ze ervan uitgaan dat mannen uberhaupt een gebruiksaanwijzing lezen… of om hulp vragen….dat vind ik op zich al hilarisch…

dus zit ik hier de hele middag al tussen de dozen en zooi te wachten om dit klusje samen met mijn lief te klaren, ik verheug me er nu al op… het ultieme genot, samen iets van ikea in elkaar zetten… of zoals de liander meneer net zei, dat is de reden dat ikea niet levert in Staphorst… je kunt nooit iets zonder gevloek in elkaar zetten… hahaha, heerlijk 🙂

Bewaren

Bewaren

Ik ben al een tijdje lid van een facebookpagina voor jou van mij,  maar ik heb van de week pas mijn eerste “dropje” gedaan…. een klein cadeautje achtergelaten in het ziekenhuis…. dat er nog maar vele mogen volgen… ik hoop dat iemand er net zo blij mee was als dat ik het vond om het achter te laten…. spannend!

 

Hartelijk 2017…

gewoon een dag verder dan gisteren, niks nieuws onder de zon die overigens weer onder een dikke mist gebukt gaat… januari, ik vind het altijd een moeilijke maand…. er komt geen einde aan voor mijn gevoel terwijl december voorbij is gevlogen maar toch voelt het anders, een beetje als een nieuw begin, zo’n nieuw jaar….nieuwe rondes, nieuwe kansen…. ik ben niet zo van het plannen, zoals John Lennon ooit zei, “life is what happens to you while you’re busy making other plans”…. en als er iets waar is, is het dát wel…. maar dit is best een speciaal jaar… een jaar met een bijzondere verjaardag ook…ik kan het zelf nog niet eens geloven… totally creeeezy g’woon 🙂

maar het is vooral ook het jaar waarin ik een berg ga bedwingen…. een échte berg… maar ook de innerlijke berg… vertrouwen in mezelf, in mijn lijf maar ook het gevoel dat ik het waard ben…. good vibes zoals ik dat noem, good vibes… want ik heb ze nodig merk ik… er is niet veel vertrouwen meer, ik vind mezelf tamelijk onleuk vaak… echt ik was oprecht zo geroerd door alle lieve berichten nadat ik vertelde dat ik aan het alpavontuur zou gaan beginnen…. vooral ook al het liefs van mijn vrienden om me heen die me zo supporten en zelfs prachtige acties verzinnen om me te helpen……de takkies doen het nog steeds zo goed maar ook alle andere dingen waar mensen mee bezig zijn…. ik vind dat zo bijzonder….. en dan de engeltjes, ach de engeltjes…. ze zijn me zo dierbaar…. ik maak ze allemaal met heel veel liefde maar ik vind het ook zo ontzettend gaaf om al die foto’s te zien, en de verhalen te horen waar ze voor zijn, met welke reden iemand vraagt of ik er 1 wil maken…vaak ontroerend maar ook grappig of gewoon lief…… dat zo’n klein engeltje opeens zoveel moois brengt…aan de andere kant, dat doen engeltjes he…soms moet ik mezelf gewoon even knijpen… wordt wakker muts…het is mooi geweest 🙂

maar ik merk dat het me zwaar valt….. fietsen gaat best maar alleen op standjeniksaandehand…zo snel ik meer wil zegt mijn lijf nee… vooral mijn gewrichten hebben het zwaar, veel slijmbeursonstekingen en aanverwante narigheid en nu weer een flinke ontsteking aan mijn geamputeerde kant en dus kan ik weer opnieuw beginnen, dat vind ik wel frustrerend…. het is werkelijk 2 stappen vooruit en 1 weer terug maar soms ook 3…. ik heb daar mentaal ook last van…. niet dat ik opgeef (as if dat ook maar 1 moment in me op zou komen gekkies) maar meer dat ik daardoor forceer en teveel wil… de tijd gaat snel en ik wil vooruitgang zien…. zonder vallen op de tandem zitten is een leuk begin maar een beetje batgirl heeft andere ambities…. hoewel ik best begrijp dat achterop de tandem zitten met mijn “capeje” nog lastiger zal zijn dan ik van tevoren dacht…..om nog maar te zwijgen van het strakke pakkie….. *legt appelbeignet terug op de schaal*  maar ff serieus,  had ze niet een andere outfit kunnen bedenken? Misschien kan ik Fred van Leer om raad vragen, die weet alles… iemand zijn telefoonnummer? 🙂

ondertussen hebben we het zwaar in onze lotjesgroep, er zijn erg veel nare berichten en we weten dat we allemaal op een dun koordje dansen maar het koordje breekt net even iets te vaak op het moment…..we proberen allemaal ons leven weer op te pakken, op welke manier dan ook, welke diagnose er ook komt, deze vrouwen zijn zo sterk…. instorten doen we bij elkaar maar we krabbelen ook weer op…. schouders eronder en het leven vieren….maar onze lieve groep weet ook dat we uiterst kwetsbaar zijn, dat het vandaag die ander is maar dat je het morgen zelf kunt zijn… de onmacht en het verdriet vliegen me soms zo aan… het lijkt of die akelige kanker niet uit te roeien is gewoon, we ondergaan de meest vreselijk operaties, chemo’s, immunotherapiën  en hormoonbehandelingen en gaan onvermoeibaar door, alles voor kwaliteit van leven en daar is het spook weer…. ik word er zo boos van… nog een reden om die berg op te gaan…omdat die onmacht omgezet moet worden in hoop…hoop op betere behandelingen, ik voel dat ze er aankomen, dat moet….. en meer mogelijkheden om deze kakziekte te bestrijden… en hoop voor de toekomst….de toekomst van mijn lieve vriendinnen…..

de toekomst van mezelf

de toekomst van ons samen

de toekomst!