ik heb al een week of twee, drie ontzettend veel pijn in mijn lijf…gallisch word ik er van…en na het uitje naar Paul werd het een stuk erger opeens… geen idee wat er was of wat het veroorzaakt… ik ga er vanuit dat de heer P de M er niets mee te maken had, duh gekkies…jullie dachten het ff he?…  maar echt, huilen van de pijngedoe… dus ophogen met de pijnstilling en hopen dat het weer wat minder gaat worden…maar tot nu toe is er nog niet veel verbetering of verandering…behalve dat ik kotsmisselijk van de tramadol ben en ik niet in de auto kan als ik extra ingenomen heb… dus ik vind het nogal kak moet ik eerlijk zeggen… het helpt als ik afleiding heb en dus lees ik veel, puzzel, knutsel in psp, luister lekkere muziek, haak door de pijn heen en lees wat op facebook en twitter…. en als het mooi weer is zit ik lekker buiten in de zon. Het lukt me 55 minuten van een uur om er positief mee om te gaan (daar is ie weer, positief mensen 🙂 ) maar die andere vijf minuten gebruik ik vaak om even te janken, het allemaal oneerlijk en stom te vinden en vooral heul achterlijk en daarna gaan we weer doooooooorrrr… ik las gisteren de column van Halina en daar stuurde iemand als reactie deze link op…

Goud!

Ik heb de tranen over mijn wangen lopen van het lachen… heerlijk, ff relativeren… ik hartje Brigitte 🙂

 

Het “verschrikkelijke lijstje”

  • een legging onder een jurkje
  • sterker nog, een witte legging onder een jurkje
  • crocks of aanverwante zaken
  • sokken in sandalen
  • vlechten in je haar als je boven de pak hem beet 20 bent
  • korte jurkjes als je boven de pak hem beet 25 bent
  • laarzen over je broek
  • suiker
  • aspartaam
  • of nog erger, cola zero… het is vergif hoor ik
  • gewoon eten dus… geen melkproducten, geen ik heb begrepen dat je alleen nog vogelzaad en gemaaid gras mag eten tegenwoordig,
  • tattoo’s krijg je kanker van
  • maar kanker krijg je ook van aspartaam, suiker en de rest dus maar goed dat je dat laat staan
  • oud worden, niet doen…oud worden… dat kan echt niet, want je ziet er niet meer uit he.. met die rimpels
  • mannen met baarden
  • mannen met knotjes
  • vrouwen met rimpels
  • vrouwen met een buikje
  • bloggen
  • dik zijn
  • lezen (écht gehoord: ik vind dat je lezen moet verdienen, daar moet je eerst iets voor gedaan hebben…)
  • selfies

etc etc, ik kan nog uren doorgaan…

dus…

ga ik nu lekker buiten van de zon genieten die er opeens is, met een oranje korte legging onder een zwart bloesje en mijn lila klompcrocks… ik heb net een croissantje gegeten met kaas. Ik neem mijn boek mee want die is retespannend, en een koud blikje cola zero, ik ga hierover bloggen en ik denk zelfs dat ik nog wel een selfie maak…

🙂

elmoandme

 

update:

oranjelegging

🙂

Bewaren

Benen overal…

ik plaats foto’s…. van hoe ik geniet als ik buiten zit, of hoe ik lekker een engelse detective kijk, of bij mijn lieve vriendinnetje in bad lig….maar als ik zo eens verder kijk dan alleen die benen van me zie ik iets anders… ik zie dat ik lig…

en lig…

en nog meer lig…

en dat ik er nog wat van probeer te maken…

dat zie ik ook…

bij iedere zonnestraal pak ik de kussens en lig ik buiten, ik leuk mijn bed beneden op en ik zorg dat ik mijn geknutsel bij de hand heb, boek, haakwerk, netflix, vakliteratuur, iets lekkers te snoepen, het contact met vrienden, ik heb veel plezier met mijn lief… etc.

maar wat ik niet zeg is dat dit het is op het moment…

ik lig

want ik kan niet zoveel méér op het moment

ik ben zo verschrikkelijk moe, mijn energielevel is echt beneden het vriespunt, en echt alles kost me zoveel energie dat ik niet veel verder kom dan mijn leven leuker te laten lijken… of leuker te liegen zoals held Acda het bezingt…. maar ik lieg niet hoor… ik geniet oprecht van alles wat ik om me heen heb maar deze intense moeheid verlamd me… ik wil eropuit… ik wil naar de dierentuin in Emmen, en naar de zee…en naar Francy…en ik had graag naar Linda gewild, en naar Chantal…. en ik wil naar het feestje van mijn lieve broer en zussie, en de verjaardagen van vrienden…maar voorlopig kom ik niet veel verder dan het bed boven, het bed beneden en mijn ligstoel buiten….en het vliegt me aan…

is dit het nou?, hoorde ik mezelf net huilend tegen liefste zeggen

want zo vind ik het niet meer leuk

sterker nog, ik vind het dikke vette kak en dan druk ik me nog netjes uit

de achteruitgang van mijn gezondheid benauwd me… het gaat soms zo hard…af en toe gaat het een tijdje beter maar ik kom nooit meer op het punt waarop ik daarvoor was… en dat is eng….ik ben zo intens verdrietig aan de zijlijn… niet iedereen kan van Basten zijn, dat weet ik ook wel…maar ik zie het leven aan me voorbij trekken door het raam….hell,  de van kleur verschietende uil buiten heeft zelfs een spannender leven dan ik*rolt met de ogen*….dan vind ik het oneerlijk en stom en komen de muren op me af… zelfs als de zon schijnt…. het is overigens niet zo dat ik ook graag van kleur wil veranderen (op zich kan ik dat al heel goed met al die tamoxifenvliegers) maar bij wijze van spreken he…… en het gaat wel weer over hoor maar kolere zeg, zo had ik me onze vakantie niet voorgesteld….

en dus moet ik bedenken hoe ik hier mee verder ga…. want dat ik hier uitkom lijkt me logisch… ik vind de andere optie namelijk geen optie… het doel is leven… misschien met zijwieltjes… of een hulpmotor…

maar leven zal ik!

toevallig!!

 

pl_20160802T215034