mijn vriendinnetje is zo stoer….maar dan ook echt… want de alp op fietsen is nogal niet wat…en nu helemaal… er komen weer nare behandelingen aan…ik haat de sluipmoordenaar die kanker heet… hartgrondig…maar voor haar heb ik alleen maar heel veel respect!!

en ik ga natuurlijk morele steun geven…. normaal moet dat via mijn toetsenbordje maar nu……… als  het een beetje meezit met mijn gezondheid ben ik daar dus bij he… ik spring virtueel vijf gaten in de lucht gewoon!!!!

De laatste tien jaar zijn we twee keer een paar dagen weggeweest, door allerlei omstandigheden… niet erg he… zo gaan die dingen in het leven….ik heb niet echt een andere plek nodig om vakantie te hebben…hee, ik woon aan een fantastische vijver, colaatje erbij, wat te lezen, haken en snaaien en de zon en ik ben een gelukkig mens….maar ik weet ook hoe fijn het is om er af en toe even echt uit te zijn… dat hoeft niet ver te zijn maar even uit huis…niet alleen voor mij maar zeker voor mijn lief… vorig jaar kregen we een weekendje weg aangeboden en ondanks dat ik het heel moeilijk vond om het aan te nemen was het een fantastische cadeau, wij hebben zo’n fijn weekend gehad samen! Maar ik heb ook heel veel wél in het leven en gelukkig kan ik dat meestal zien… soms niet… maar dat zijn de stomme dagen van ons bestaan… ik hou van halfvolle glazen mensen!

En nu ga ik op de berg staan…met rollator… rolstoel moet mee van rob maar dat wil ik hem niet aandoen… mij de berg op en af duwen..dat vond ik in burgers dierenpark al een happening… dat was niet bepaald een ontspannen dag je uit zal ik maar zeggen (oh sla dat maar over, oh zal ik hier even zelf lopen, oh moet je niet rusten, etc etc)

maar ik ben er dus bij!!! We gooien een oppas in ons huissie en gaan even iemand naar de top schreeuwen….of zoals ik tegen haar zei, ik sta met een glas champagne op mijn balkon te zwaaien 🙂

grapje he… als ik dat zou doen mag ze me van de berg af gooien…

en terecht!!

neem even een kijkje op haar pagina en gooi er een donatie tegenaan… doe eens gek!!

🙂

klik hier voor de pagina van Chantal

even ijken

zo moe….

mijn hoofd zit vol met dingen die ik graag wil doen, zou ik weer kunnen haken?, het lonkt gewoon maar mijn duim doet nog best zeer… of leuk we gaan naar het theater mooie dingen zien, even eruit…… of ik wil graag iets leuks gaan doen….  gewoon omdat het lente is…en ik denk aan lammetjes en kuikentjes, krokussen en vogeltjes die nestjes maken, bomen die knoppen krijgen.. een nieuwe seizoen.. een nieuw begin…

maar ondertussen gebeurt er even niks… ik heb teveel dingen gedaan de laatste tijd, jarig zijn, twee keer naar Paul, en iedere dag wel wat dingetjes….teveel winkels, teveel boodschappen gesjouwd, teveel energie gebruikt die niet meer opgeladen wordt….en leuke dingen kosten ook energie… sommige zijn het zo waard he maar weg is weg… of het nu leuk was of niet….  mijn lijf zegt dat het klaar is… ik moet deze week nog even door maar daarna gaat het gas terug… want als ik zo doorga val ik…hard… been there, done that, got the tshirt… niet tof! En het is nog een lelijk tshirt ook…. typisch een kwestie van jammer!

Dus ging ik helemaal niet naar het theater gisteren, of iets leuks doen vandaag….. ik zag mijn bed….boven en beneden…

oeverloos moe…mijn lijf voelt als lood… ik kijk naar mijn armen die toch nog echt mijn armen zijn maar aanvoelen als twee blokken beton… om over mijn benen maar te zwijgen… mijn gewrichten hebben een doorsmeerbeurt nodig, vooral de slijmbeursontstekingen in mijn heupen laten me van de ene naar de andere kant draaien ’s nachts, ik kan nauwelijks liggen en ik dank God op mijn blote knietjes voor mijn waterbed…. ik voel me als die vrouw van die reclame die op een heel groot bed zit en niet weet hoe de dag te beginnen… helaas heeft het voor mij geen zin een vitaminepilletje in te nemen… deze moeheid gaat nooit meer weg… ik moet een weg vinden er mee om te gaan…. dat is de enige manier om het leuk voor mezelf te houden… ik weet dat klagen niet helpt…dat het niks oplost… maar soms kun je gewoon even niet meer…positief zijn en vrolijk zijn en doorgaan… dus het is nu vooral positief zijn en vrolijk zijn en liggen…. twee van de drie, goede score want ik heb invloed op die eerste twee… die laatste not so much, behalve dan doseren en plannen…

ik vergeet dat ik heel veel ingeleverd heb en dacht weer op hetzelfde niveau door te gaan…ik weet dat het niet zo is…. maja, ik kan heel goed verstandige stemmen in mijn hoofd negeren…andere dan weer niet…. maar dat is een ander verhaal….dus, ik moet weer even ijken…. energielevel gedaald dus dat vergt aanpassingen… right… niet leuk, wel waar… en zonder daar dus een drama van te maken betekent dat rust, dingen schrappen, en kijken waar ik energie uithaal… ik raak in paniek als ik merk hoe klein het stukje nog maar is dat ik lopen kan zonder rollator, dat merkte ik bij een begrafenis waar ik de rollator niet mee kon nemen omdat ik mijn hand niet kon gebruiken… ik was alleen maar bezig met rechtop blijven staan en bedenken dat ik ook nog terug moest lopen….het opende mijn ogen…. dit kan niet meer… en jammerdebammer wat een ander er van vindt, dit doe ik ook niet meer…. volgende keer beslis ik anders… leermomentje mensen, zomaar… je maakt wat mee als je Paola bent he, retespannend, mijn leven.

ik ben een beetje als de lente die vandaag begonnen is, begonnen maar duidelijk de zaken nog niet op orde als ik naar buiten kijk… het regent, het is koud en het is grijs en donker….ik ben wel begonnen maar er nog even niet klaar voor denkt de lente…. en dat kan…. tot die tijd moeten we er zelf wat van maken…met kaarsjes aan, een fijne cd op, iets lekkers eten, mijn lief zoenen…..en vooral dansen in de regen….al is het maar in je hoofd….

wat dat is ook leuk!

Je moet het alleen willen zien!

zonnebloemendaphne

Here comes the sun…

Oh wat een prachtige dag, hoewel fris is het heerlijk in het zonnetje… boek erbij, wat te drinken, deken om… heerlijk is het… even van genieten vandaag want morgen is het weer gebeurd begreep ik… mijn pijnlijke lijf kan wel wat vitamine D gebruiken… ons huisroodborstje kwam ook nog even gezellig buurten, en alle vogels fluiten om me heen… ik voel de lente!!

 

173zonnetje

2016-03-11 17.26.47

 

right, dat haken is leuk maar gaat ff niet door… sterker nog… mijn hele hand gaat ff niet door, hij is twee keer zo dik bij de duimaanhechting… fraai!! Hopelijk hoeft mijn ring er niet af want dat kan ff  niet meer… iemand een oplossing hiervoor zodat ik door kan blijven haken? want ik zou het heel erg vinden als ik dat niet meer kan….

Jarige Job

ik was dus gisteren jarig…. heel erg jarig zelfs… na alle maanden gedoe kreeg mijn lieve vriendinnetje vorige week heel slecht nieuws en stortte mijn wereld even in… WTF is dat met mijn vriendinnen die door verschrikkelijke dingen heen moeten? alsof een vriendschap met mij levensgevaarlijk is ofzo… kijk dat ik in een vorig leven reteslecht ben geweest of zoals mijn andere vriendinnetje zegt, in meerdere vorige levens vrees ik 🙂  is me wel duidelijk maar ik heb liever niet dat de mensen om me heen daar ook last van hebben he… duh 🙂 Dus dan moet je weer even je benen terugvinden die opeens onder je vandaan zijn geschopt ofzo… en dat duurt dan weer een paar dagen he… dat je overal om huilt en als je merkt dat je dat ook bij een reclame over maandverband zit te doen wordt het tijd ermee op te houden he… er zijn grenzen mensen! En vriendinnetje heeft ook helemaal niks aan zo’n huilebalk vriendin… die zijn stom en ik ben niet stom, toevallig!

en dus was ik gisteren jarig en vond ik dat ik het leven moest vieren… en dat was fijn! Ik heb een heerlijke dag gehad, ben ontzettend verwend en heb zoveel lieve mensen om me heen! Echt heel jarig zijn door alles om je heen, facebook, appjes, bezoek, kaartjes, veel cadeautjes, teveel om op te noemen…ik lag  s’avonds onwijs gestrekt, zo moe maar ik heb enorm genoten.

En toen werd ik vanmorgen wakker met een verschrikkelijke pijn in mijn pols/duim… zo erg dat de tranen in mijn ogen knalden toen ik bewoog… wat is dát nu weer… na veel gedoe (aankleden was al hel) een zooi pijnstillers toch maar besloten dat ik vandaag een fijne dag ging hebben… ik vermoed zelf dat het een slijmbeurs ontsteking is en ik denk dat het haken de boosdoener is… en dus bedacht ik vanmorgen dat ik in al mijn frustratie een boos en kijkmijeenszieligzijn stukje ging schrijven… maar gaandeweg besloot ik dat ik daar geen zin in had… zijn ze nou helemaal betoeterd, het leven vieren is het leven vieren en ik moest hoognodig heel erg rust nemen… dus dat doe ik nu dan maar he… een extra cadeautje of zoals ik al zei, een jaar ouder en het gezeik begint alweer 🙂 maar goed, niet haken, niet kunnen muizen of foto’s bewerken, geen briefpapiertjes ontwerpen en moeilijk typen, ik denk dat het een rustige week wordt en dat mijn e reader hard aan het werk moet…voordeel is dat ik die afwas die er nog staat ook never nooit niet kan doen… we eten deze week maar van plastic jip en janneke bordjes denk ik… het blijft feest gewoon… partyanimal die ik ben…

als u me dan nu even excuseert, dan ga ik nu even plassen…

tot over een uur ofzo

dus

🙂

 

1457605771901