Als ik morgen nog steeds ziek ben…

Wil je me dan niet vergeten,
als jouw leven verder gaat,
terwijl het mijne stil staat?
Wil je met me blijven praten,
ook als ik geen vragen stel?
Of stil zijn als het nodig is,
maar dan wel met mij samen?
Wil je me betrekken bij jouw leven,
hoe ziek ik me ook voel?
Wil je me vertellen wat je voelt
en wat je zoal meemaakt?
Wil je met me blijven delen
wat jou raakt en wat jou blij maakt?
Wil je me aan het lachen maken,
ook al doet dat pijn bij mij?
Wil je me laten voelen dat ik leef,
ook al is het vaak maar half?
Wil je me, hoe dan ook, laten weten
dat je nog steeds om me geeft?
Mij op jouw manier laten zien
dat mijn bestaan voor jou nog..
meerwaarde heeft?

Wil je morgen..
Als ik dan nog ziek ben..
Wil je dan nog steeds..
Ook al ben ik ‘mij’ niet meer..
Wil je dan nog.. bij me zijn?
Zelfs al is het in gedachten,
maar mag het dan.. hardop?

Nina
@moezijniszooo.blogspot.nl

De Notenkraker

Gisterenavond was het eindelijk zo ver… een bucketlistitem dat ik eindelijk af kon strepen…ik stelde het altijd uit, liefste wilde niet mee en ach dan gaan we toch ergens anders heen… toen ik ziek werd zette ik het op mijn bucketlist… maar het werd pas echt belangrijk toen Daphne ziek werd… ze spoorde me aan om twee kaartjes te kopen waarbij ze zei dat ze graag meewilde maar dat ze niet kon beloven dat ze er dan nog was….

dus….

helaas mocht het niet zo zijn…

ik besloot wel te gaan, desnoods alleen maar ik bleek mijn mams er heel blij mee te maken ๐Ÿ™‚ die houdt net als ik van dans en dus zaten we gisteren opeens bij de Notenkraker door het Oekraรฏens Staats Opera en Ballet Theater…

wow…

rij 4 bleek rij 1 te zijn omdat de eerste drie rijen weggehaald waren in verband met het orkest in de orkestbak… hoe gaaf…. onvoorstelbaar gaaf zelfs… ik heb zo ontzettend genoten…ondanks dat ik een ontzettend zeer lijf had en zo moe was dat ik eigenlijk op bed moest liggen als ik verstandig was…maar ik vind verstandig zijn soms ontzettend stom… en als ik altijd verstandig doe kom ik nergens meer… en tijdens de kerstdagen ben ik lekker thuis en kan ik gaan liggen wanneer ik wil ๐Ÿ™‚ dus dan stort ik maar gezellig in… dit had ik echt niet willen missen…

Ik ga zeker weten vaker naar ballet… nu was de muziek van Tsjaikovski ook prachtig en luchtig, het is zo’n zoete kersterige voorstelling… ik hou d’r van!!! 2015-12-22_13.31.15

PS ook heul prettig: ik ben niet in de orkestbak gepleurd!! Had zomaar gekund he… en dat was by the way maar goed ook want het was heus diep… om nog maar te zwijgen van al die instrumenten die ik onderweg tegen zou komen…

Paola

18 december 2015

lekker een beetje aan het lummelen, serie kijken en beetje kletsen op de app… blij mens #kleingeluk

 

daphenikgeluk

Werd wakker in de namiddag
En Elisabeth was er niet
Met mijn ogen gesloten door het huis gegaan
Want echt zien wil ik het niet
Ik had zo graag dat je wel hier was
Maar waar je dan ook bent
Ik hoop dat ik daar ook mag komen, ooit
En dat je mij nog kent

Oh Slaap zacht, Elisabeth
Slaap zacht, Elisabeth
Slaap zacht

Niet iedereen kan een held zijn
Er moeten ook mensen gered
De truc is dansen op de gulden middenweg
En dat red ik nog maar net
Is Niemand die vertellen kan
Waarom en waarom jij
En ik want ik ben er nog
Ik sleep me naar de voordeur
En dan kijk ik is de middenweg al vrij

Kerstgevoelens

en dan toch maar de energie bij elkaar rapen om mijn kerstboom te versieren… hij staat al een week in de kamer maar ik ben iedere dag zo moe… en na het nieuws van vorige week over mijn tumor in het hersenvlies proberen het een beetje op de achtergrond te zetten en weer te genieten van kerst..ik hou er zo van! Nog meer genieten zelfs… want het feit dat er weer een tumor in mijn lijf groeit en er dus een celdeling is die er niet hoort maakt me niet echt heel gelukkig he… hoezo weer vertrouwen krijgen in je lijf… ga toch weg… op deze manier gaat hem dat nie worden he ๐Ÿ˜‰ En tuurlijk vind ik het fijn dat het ws goedaardig is hoewel ik niet blij wordt van alle toestanden die er toch kunnen ontstaan… let it goooooo let it goooooo Paool… ik zie net een roodborstje voorbij hupsen in de tuin… wat ben ik toch een gelukkig mens dat ik dat zie en dat ik daarvan kan genieten… no way dat ik ooit zuur wordt en mijn leven laat verpesten door lichamelijk gezeik waar ik toch geen invloed op heb!

Kerstplaylist aan op spotify… daar gaan we

wordt vervolgd ๐Ÿ™‚

Kerststal

Jarenlang durfde ik mijn prachtige kerstgroep niet op te zetten in de kamer ivm de katten… Het is al heel oud en ik heb het van mijn paps en mams gekregen… het is me ontzettend dierbaar… maar dat het jaar na jaar op de zolder stond vond ik zo erg… tot ik opeens bedacht dat het misschien een idee was het in de kast te zetten….daar kunnen de glazen deurtjes voor… duurt maar een jaartje of tig om daar op te komen…maar goed… ik kon alleen dos en dezel niet meer kwijt… beelden zijn behalve heel oud ook erg groot en dat er stukjes af zijn vind ik persoonlijk alleen maar meerwaarde….ik heb er zoveel mooie herinneringen aan….2015-11-28_13.46.41