gisteren een hele fijne dag gehad met mijn lieve mams, ons jaarlijkse uitje naar de kerstmarkt in de Intratuin… dit jaar hadden we er een high tea aan vastgeknoopt 🙂 … we wilden niet alles opeten maar iedere keer als we het op wilden geven moest ik het even checken en dan was het óók lekker…

2015-11-26_11.59.47

Grenzen? Waar?

okee…. ze was een beetje dom… en voor ze mag je dan Paola zetten…ik moet ook alles uitleggen he :-)…maar goed, ik moest van mezelf een aantal boodschappen doen maar dat liep weer een beetje uit de hand… op zich al reuze belachelijk want ik ben echt totaal op van zaterdag…..ik ga het niet helemaal uitleggen maar het gaat niet echt fris en fruitig hier….  maja…dat hoofd van mij he… die wil van alles………en dan ook naar die winkels waar je de rollator niet mee kunt nemen omdat je je kont niet kan keren… en dan toch gaan…. echt ik leer het nooit… gelukkig hadden ze wel wat ik wilde… op de onderste schappen die ik helemaal leeg moest halen om kleuren te zoeken die ik wilde hebben…. echt, kokhalzend omhoog komen he… ik zweer het… op de MRI zien ze donderdag dat ik hersens van een domme muts heb… echt….. …maar kolere… spierwit bekkie en gewoon zitten huilen van frustratie in de auto… want mankeert me toch zeg…. en dan ook nog naar de apotheek om die pil voor de MRI op te halen waar ik ffin 13, 35 voor moest betalen…. 13,35!!!!! Voor 1 pilletje oxazepam… ff vooropstellen dat ik mijn apotheek niks verwijt he… maar halleluja zeg… dat ding mag me wel zo de seventees ingooien, ik had beter een joint kunnen nemen…. ik zweer het, ik viel bijna flauw…met veel bloed enzo… maar gelukkig ging het net goed 🙂 voor de goede orde, ik wil zo stoned als een garnaal zijn donderdag….
 
Gelukkig was er ook moois te beleven… een klein jochie van een jaar of 7 die een knalrose gerbera kwam kopen voor zijn vriendinnetje… smelt smelt smelt…. om op te vreten……en op de terugweg zag ik dit om de hoek… daar word ik blij van… ze zullen wel niet zo lang meer buiten zijn maar ik vind het zo’n verrijking van de stad 🙂
Ik ben uitgestapt om een foto te maken… ik was toch al verrot en to stop and smell the roses is hartstikke belangrijk in het leven… hoewel ik als kanttekening er wel bij wil zetten dat ze niet echt naar roosjes roken he, dattu niet denkt dat onze kudde eerst als verwende tutten behandeld wordt voor ze de stad onveilig maken…. gewone achterhoekse stoere meiden!Ha!
schaapskudde
weer thuis… wat een ontzettend fijne avond… geweldig fijn bandje he… De Dijk rules, dat wist ik al jaren maar ja, het leven zat ff in de weg…niks aan te doen…. des te fijner was het om vanavond gewoon weer eens keihard mee te zingen en te dansen voor zover mijn stoel dat toeliet… ontroerend was de muisstille minuut stilte… maar ook de mooie teksten, prachtige liedjes met een dubbele betekenis na gisteren….. er hing een bijzondere mooie sfeer….maar ook gewoon keihard dansen op de vulkaan…. yep ik zat vooraan… niet omdat ik dat zo nodig wilde maar ik had niet zoveel zin om de hele avond tegen de kont van iemand anders aan te kijken he… tenzij het de derriere van Huub himself was… want daar had ik voor betaald he *gniffel*
 
maar het was mooi, ongeveertig jarige vrouwen die weer meisjes waren en probeerden met Huub op de foto te gaan… Je bent zo weer 18, blijkt maar weer…. en dames die erg veel  moeite deden om contact met hem te krijgen… ik hoefde daar geen bal voor te doen, behalve in de rolstoel zitten…hehe, aan het eind kwam hij naar me toe en gaf me een hand en een big smile…Ha! zo doe je dat dus…
 
Later is nu zoals ik altijd zeg…. later is nu!

 
Waar wil je op wachten?
Tot je wat zeker weet?
Alsof dat bestaat en
Zekerheid geeft
Is niet elke seconde
Een mogelijk uur U?
Waarom nog wachten?
Waarom niet nu?
 
Wat houdt je tegen?
Wat maakt je bang?
Dat wikken en wegen
Je blijft aan de gang
Je aarzelt nog even en
Wat heb je dan?
Dan is alles weer anders
En het komt er niet van
 
Later bestaat niet
Je weet hoe dat gaat
Later, dat gaat niet
Later is te laat
 
Dus doe hoe je zelf wilt
En neem je besluit
Denk je het te weten
Kom ervoor uit
Laat ze niet raden
Naar wat je bedoelt
Laat ze het weten
Hoe jij het voelt
 
Later bestaat niet
Je weet hoe dat gaat
Later, dat gaat niet
Later is te laat
 
Is niet elke seconde
Een mogelijk uur U?
Later bestaat niet
Later is nu
dedijkdru14-11 dedijkdrua14-11 dedijkdrub14-11
 

bucketlist

dat je dan dit lees op facebook..

Vooral de dwang van een bucketlist vind ik zo stom, zegt Liesbeth tegen LINDAnieuws.

‘Onzin’
De bucketlist, dat is een lijst met dingen die je gedaan moet hebben voordat je doodgaat. Omdat ze heel tof zijn, spannend, eng, uniek, geestverruimend, onvergetelijk en ga zo maar door. Onzin, zegt Liesbeth. Alsof je leven niet volmaakt zal zijn als je je bucketlist niet hebt afgewerkt. Bovendien is het vaak helemaal niet nodig. Dat Nederland klein en onbeduidend is, zie je ook wel op de kaart. Daarvoor hoef je niet naar de top van de Himalaya.

Niet bungeejumpen
Als tegengeluid, of gewoon om er een beetje tegenaan te schoppen, introduceert Liesbeth in maandblad Elsevier Juist de non-bucketlist. Op haar lijst? Bungeejumpen, de Galapagoseilanden, de Taj Mahal en de marathon van New York. Die marathon staat op veel lijsten, zegt ze. Dat lijkt me vreselijk, daarna voel je je hartstikke rot hoor. Gelukkig is Liesbeth van nature al niet erg dol op enorme fysieke inspanning of verre reizen. Sommige andere bucketlist-klassiekers mogen haar best overkomen. Ik zal echt niet wegkijken als er een walvis voor mijn neus opdoemt wanneer ik langs de zee wandel.

Uitzondering
En zieke mensen dan, slaat hun bucketlist ook nergens op? Nee, dat snap ik wel, zegt Liesbeth. Dat je iets verzint om aan vast te houden als je vreselijk ziek bent, tuurlijk begrijp ik dat. Daarvoor maak ik een compassievolle uitzondering. Maar wie gezond is moet gewoon genieten en zeker leuke dingen doen, maar er vooral niet zo’n plichtmatig iets van maken. Het zijn ook altijd van die exotische bestemmingen, zegt Liesbeth. Terwijl je je uiteindelijk toch doodongelukkig in zo’n ver land voelt, ik althans. Niemand heeft een reis naar Gent op de bucketlist staan.

Noorderlicht en Kyoto
Geen bucketlist dus voor Liesbeth, maar een wensenlijstje heeft ze stiekem wel, al is-ie kort: het Noorderlicht zien en naar Kyoto. Ja, het Noorderlicht lijkt me heel gaaf, indrukwekkend en mooi en Kyoto schijnt ook prachtig te zijn. Maar als het er niet van komt, kijkt ze wel naar de plaatjes.

duuuus….

de dwang van de bucketlist… right…

je kunt werkelijk óveral een probleem van maken he?… laat iedereen lekker in zijn waarde, wel of geen bucketlist, de mijne bevat dingen die ik graag in mijn leven zou willen doen, gebeurt het niet is het ook goed… en daar staan dingen op als met mijn blote voeten op het strand, of een ballet zien en nog veel meer…. dat maakt mij namelijk gelukkig…..en daar gaat het namelijk om… en wat een ander daarvan vindt, vind ik uitermate onbelangrijk… het is mijn leven…mijn keuzes…als je je druk kunt maken over dit soort dingen heb je voorlopig ook geen bucketlist nodig lijkt me… alsof meetellen in de wereld afhangt van de reizen die je maakt en de toffe dingen die je doet…. waarom zou je in hemelsnaam je eigen leven daaraan willen spiegelen? ik ben oprecht verbaasd dat het uberhaupt een issue is…..en natuurlijk is haar mening ook een mening, en die ventileer ik net zo graag als zij anders zou ik er geen postje aan wijden he 😉 Ik probeer alleen niet te oordelen… en dat is niet altijd makkelijk dus…

geniet van het leven en doe de dingen die je graag wil doen, als je dat financieel kunt, fit genoeg bent en als je gelukkig wordt van boven op de Himalaya staan moet je dat doen lijkt me… het lijkt mij vooral koud… en bevroren plassen spreekt me ook niet echt aan ofzo maar als jouw passie is om aan een touw over gletsjers heen te zwieren zeg ik doen…  whatever rocks your boat he….

maar van Liesbeth mag dat niet…. Liesbeth heeft geen bucketlist….maar wel een wensenlijstje….wat daar het verschil tussen is, is mijn volkomen een raadsel maar dat terzijde… Ik gun Liesbeth een prachtig leven toe waarin ze de dingen kan doen die ze graag wil doen… en dat kan voor mijn part op je rug in een weiland naar de wolken kijken zijn, een kilo drop per dag te eten of achterstevoren picknicken op een olifant…. of zoals mijn lieve vriendinnetje Petra altijd zegt, het wordt weer tijd dat ik mindful een drol ga haken 🙂