Dag mannen… ’t was mooi!

en toen was het opeens 30 Maart 2015…. vorig jaar toen ik hoorde dat Acda en de Munnik uit elkaar zouden gaan kregen we de mogelijkheid om bij de allerlaatste in Carré te zijn… en ik dacht, oh dat duurt nog heul lang… eerst maar eens in de ontkennningsfase….maar het gaat zomaar voorbij, zo’n afscheidsjaar…. en ik mag bij de allerlaatste zijn… nu is dat op zich ook wel terecht gezien het feit dat ik hun halve huis betaald heb, maar toch, het mocht maar he!!

Maar gezondheidsgewijs heb ik de afgelopen jaren veel in moeten leveren en daar waar ik vroeger soms 2, 3, of zelfs 4 of 5 keer per week ergens in een theater in nederland zat om van ze te genieten (even tussendoor, als u iets wil weten over welk theater dan ooit, dikke kans dat ik er ben geweest he… roept u maar)

Het begon met een liedje die ik ’s nachts op de radio hoorde en ik wist meteen, daar wil ik meer van horen… ik ging de cdwinkel in waar met veel moeite een cd van Acda en de Munnik tevoorschijn werd getoverd… wie zegt u?… maar ik ben nogal een doorzetter he…. we heten niet allemaal marco borsato he mensen… en toen ik de cd mee naar huis nam en beluisterde was ik verliefd… alle liedjes waren voor mij geschreven, hoewel.. ik hoop het niet gezien het feit dat ze vooral veel over doodgaan en slechte relaties zongen 😉 maar u begrijpt me wel… het kwam binnen… heul hard… en dus rende ik met mijn cdtje mijn hele vriendenkring, de buurt en alles wat maar ademende af om het te laten luisteren… mijn vrienden hebben daar nog trauma’s van… mijn katten ook….het was wat… zo’n AHA moment van Oprah…. dat was het… en toen kwam ik er achter dat ze ook nog iets leuks in het theater deden… mijn lief wilde niet mee naar een voorstelling en dus ging ik ook niet… daar heb ik tot op de dag van vandaag spijt van……… ik zocht van alles over ze op en er was een fansite waar ik al snel kind aan huis werd en langzaam meer fans ontmoette… met hen ging het ook steeds beter en toen was daar opeens Niet of nooit geweest… Hee Paool, dat zijn toch die mannen van jouw… yep yep yep, retetrots was ik… kiek nou, ze waren opeens beroemd aan het worden…. ik weet niet wie er meer liep te stralen, zij of ik… en ik wist dat het rondleuren met de cd wel toevallig de oorzaak was ofzo he 🙂

ik ontmoette een aantal andere fans op een fansite en later de officiele pagina… in de kletskist en in het gastenboek en daaronder was Daphne… wij ontmoeten elkaar in een cafeetje in Doetinchem voor het eerst met onze foto’s en plakboeken en gedoe… en het klikte… meteen… we waren nogal alleen in onze buurt met onze liefde dus we besloten ter plekke dat wij samen naar optredens zouden gaan……..and boy did we…. we hebben nachten in rijen voor theaters gelegen om kaartjes te krijgen want de heren waren opeens bekend en dus wilde iedereen naar het theater…en dus lagen we door het hele land heen vanaf een uurtje of 3, 4 in de rij om kaarten te scoren….tuinstoeltjes mee, drinken, eten, dekens, whatever… wij hadden het 🙂 en megagrote schoenen en tuinbroeken zie ik nu 🙂

 

 

2015-03-31 12.39.14

en eindelijk met ze op de foto… dol maar dan ook dolgelukkig…. ik heb er nog 1 maar daar sta ik met een stel vriendinnen op en die kan ik dus niet zomaar op het www gooien 🙂 maar neem van mij aan… ik straal!!! Piepjong en gelukkig… ik heb foto’s van vandaag… hoe mooi is dat!!!

 

 

2015-03-31 12.37.50

 

2015-03-31 12.38.30

Daarna nooit meer gedaan he… gewoon omdat we inmiddels bij het meubilair gingen horen enzo en wij waarschijnlijk schamper uitgelachen waren als we het gevraagd hadden en hee, ik had er 1 dus dat was klaar 🙂 Zoveel mooie herinneringen, verdrietjes, groot geluk en schaterlachen… een feestje was het!! Teveel om op te noemen en ook teveel wat ik gewoon niet delen kan 0mdat het dingen zijn die ik alleen koester……

Dus genieten werd het… ik werd in die tijd al ziek dus het was voor mij een fantastische uitlaatklep…. theaters, openluchttheater bloemendaal, vondelparkconcerten in alle soorten en maten en jaren, radio opnames, tvopnames, wij waren er 🙂 vooral try outs waren favoriet. Helaas werd ik te ziek om nog met elk circus mee te kunnen en genoot ik vooral van de verhalen van mijn vriendinnen die ik door de jaren heen had gemaakt… waarvan Ruth en Petra en Jolanda naast Daphne mijn grootste vriendinnen waren… maar ook Roos, Michelle, Margot, en nog veeeeeeeel meer….en ik Roos uit de vijver moest vissen met droge kleren in bloemendaal… dat schept een band….en toen een aantal van mijn teksten in het boekje van de op voorraad cd werden gebruikt en mijn naam in het boekje genoemd werd wist ik dat ik rustig kon sterven ofzo….

Maar als je nooit meer met een circus mee kan word je verdrietig… want niet met elk circus meekunnen is niet erg…met bijna geen enkel circus meer is lastig, verdrietig en ik werd daar ongelukkig van……..het gevoel dat je er niet meer bij hoort en dus trok ik me terug… kon zelfs een tijdje niet meer naar de muziek van hen luisteren omdat ik niet los kon laten… vriendschappen verwaterden en ik was bezig met mezelf weer uit te vinden… tot ik twee jaar geleden borstkanker kreeg… en vriendschappen weer opbloeiden, waarvoor nog altijd mijn grote grote dank…niet voor de borstkanker he, laat dat duidelijk wezen, dat vond ik een belachelijk idee van de grote meneer hierboven… die let vaak niet op als ik weer ergens voor in aanmerking kom maar dat terzijde…. mijn vriendschappen kwamen terug… en ik ben daar zo gelukkig om…nog steeds!!! Ik laat jullie niet meer gaan he… dat dat even duidelijk is!!!

En toen was daar opeens het grote nieuws, Acda de de Munnik zouden uit elkaar gaan… okee, dacht ik… dat kan… heel volwassen ben ik nu, daar ga ik vast heel volwassen mee om… en het duurde nog bijna een jaar… ik was nog erg ziek na mijn behandelingen dus het drong ook allemaal nog niet echt door… maar het werd heel snel 30 maart 2015… heel snel…

ik heb zitten juichen, joelen, gillen, zingen, tranen weggepinkt die tijdens lopen tot de zon komt opeens gewoon over mijn wangen stroomden… en bij ren lenny ren kon ik de koortjes niet eens meezingen… want het was namelijk niet zo dat zij alleen uit elkaar gingen…het was een einde van een tijdperk voor mij… nooit meer mooie nieuwe liedjes, nooit meer hun humor, nooit meer dat prachtige tweestemmige dat me zo gelukkig maakt… en ik ben er verdrietig van… echt verdrietig… vandaag zijn er tranen…veel meer dan ik dacht…. ik voel me een klein beetje een one direction fan zonder het snijden in mijn armen dan, dat dat even duidelijk is… ik ben fan, geen gekkie 🙂

Het staat er echt…. pagina 18 zwart omrand…….

 

CBZ4H0JWcAApR3Q

 

Afscheid komt in schokkerige beelden
We zien
de plekken waar wij als jongens speelden
Waar wij als mannen
onze plannen de ruimte gaven
Waar we zagen dat het kon
Waar dat
wat jij wat ik verzon
Als vanzelf gestalte kreeg,
Het licht zocht
Opsteeg
om de hemel te verkennen
Hoe snel
kun je wennen aan geluk.

Afscheid komt in de meest vrolijke kleuren
Als het boek waar je zo van hield
gesloten wordt
Hoef je niet te treuren
Want het is van jou
En het blijft bij jou
Geen mens
neemt je je herinneringen af
Afscheid
is dan ook geen straf
Maar een kans misschien nog wel het meest
te zien
Hoe mooi het is geweest
Wat je kwijt bent
maakt je rijk
Omdat je dan pas ziet
Hoe groot het was
Hoe mooi
Ontsproot het gras
Waar nu de vrachtwagens parkeren
En fabrieken fabriceren
Waar ooit het graan te wuiven stond
We kijken toe met open mond

Hoe mooi het was
Dat zie je pas aan het eind
Of net daarna
Pak mijn hand
Ik ga

10857212_10153058482205660_111650913089640650_o

Tekst : Paul de Munnik
Foto : Bob Bronshoff

Fotogeluk 28 Maart

day2803

wat een geweldig cadeau van mijn vriendinnetje… het is feest hier in de tuin… ik zie zoveel verschillende vogeltjes…voor mij nog steeds allemaal mussen behalve dan een koolmeesje en het roodborstje…die herken ik… en de merels en de duifjes… ha…ik weet heus meer dan ik dacht!

Fotogeluk 26 Maart

day2603

al mijn moed bij elkaar geraapt en “ingelopen” in het prachtige inloophuis voor kankerpatienten in Doetinchem… ik vond het lastig om er voor het eerst alleen heen te gaan maar ik heb twee jaar geëmmerd dat ik het zo miste dus nu moest ik gaan ook van mezelf… wat een warm welkom, wat een lieve mensen en wat een prachtig huis. Ik ben er zo gelukkig van!

ik heb me opgegeven voor een paar workshops… hoe tof! Mijn leven is een klein beetje leuker geworden… ik hoop dat veel mensen hun weg gaan vinden hier naar toe of vriend willen worden zodat dit kan blijven bestaan.

Fotogeluk 24 Maart

day2403

Hee het is niet de beste foto die ik ooit heb gemaakt, en dat doet er ook niet toe, ik heb honderdduuzend foto’s van de heren die geweldig zijn… maar deze is omdat ik foto’s van vandaag wilde hebben… omdat as maandag onze allerallerlaatste is in Carré… en dan sluiten niet alleen Acda en de Munnik een tijdperk af maar wij ook… twintig jaar waren ze samen, de meeste daarvan was ik daar ook bij… dat ze niet Acda en de Munnik en Paola heten verbaasd me tot op heden nog steeds maar goed, da’s een ander verhaal 🙂

We mochten dus nog een keertje extra genieten, in Arnhem dit keer… het is bitter zoet… omdat ik zo ontzettend geniet van de voorstelling maar steeds “nooit meer nooit meer nooit meer” door me heen schiet… en daar word ik dan weer heel verdrietig van, nooit meer mooie nieuwe liedjes, nooit meer live ondergedompeld worden in de muziek, de humor en dat samen met je vriendinnen beleven…… maar het was mooi, weer een herinnering erbij… en die pakken ze je nooit af….

“Don’t cry because it’s over, smile because it happened.”

 

22 maart

papa4

You were the man who loved me first
The one who sat me on your knee.
You kissed my cuts and gave me hugs
And built that house up in the tree.
Even when you scolded me
You let me know your love
You told me all I need to know
About the stars above.
Thank you dad for all you did
And for loving me.
You showed me just how special
A fathers love can be.

ik heb er weer zin in…

veel gebeurd in mijn leven… ik was even niet heel gemotiveerd om hier te schrijven of foto’s te plaatsen… ik maakte ze wel… maar als ik dacht aan het gedoe om ze te plaatsen was het al weer weg… druk in mijn hoofd… pijn in mijn lijf en een beetje klaar met alles… maar het roer moet om, lang genoeg gesipt… het wordt weer tijd voor mooie foto’s, leuke dingen opschrijven en genieten van het leven…

dus hier ben ik weer 🙂

Fotogeluk 15 maart

day1503

De xenos leeggekocht nadat ik zag dat ze de wolletjes in de aanbieding hadden… echt zo leuk 🙂 Niet alleen het feit dat ik er op tijd was om toe te slaan maar ook dát ik er weer eens was… ik mis dit soort dingen, het is vaak te veel en te zwaar voor me… even lekker rommelen in een echte winkel in plaats van online snuffelen