Dolce Paola

vroeger vertelden vele mensen mij dat er een liedje was met mijn naam, nou duh,  denken Susanne, Simone, Linda, Esmee en Sofietje nu… snap ik, heus…. maar Paola was niet echt een naam die veel voorkwam in Nederland, nog steeds niet… als kind vond ik het helemaal niks, zo’n aparte naam, ik moest het altijd uitleggen, dat het met een O was en dus niet Paula… niet dat er iets mis is met de naam Paula he… maar zo heette ik dus niet… maar mijn moeder vertelde dat zij als jong meisje al wist dat ze haar dochter Paola zou noemen als ze ooit moeder zou worden, naar de prinses van België… ik wilde gewoon een onopvallende naam… toen…. maar gelukkig werd dat beter toen ik wat ouder werd, het is namelijk heel cool dat er niet drie Karin’s in de klas opkijken als 1 van hen geroepen wordt… ik zag hoe mooi de naam eigenlijk was… en nu ben ik er blij mee… gewoon een mooie naam…nog steeds krijg ik er vaak reacties op als ik me voorstel…

maar goed, het liedje, ik had er dus vaak van gehoord maar eigenlijk nog nooit echt naar geluisterd… of misschien wel maar ben ik dat kwijt… daarnet dacht ik, goh laat ik het eens opzoeken… en hier is het dus… zwaar gedateerd dus… maar heus heul leuk, hoewel ik niet versta wat hij zingt klinkt het alsof hij haar prachtig vind en ik denk, daar is iets voorgevallen mensen… waarom anders? gniffel…maar goed…

een liefdesliedje

met mijn naam

UberCool!!!

 

 

Jezelf in de weg zitten…

dat was wat ik deed de laatste tijd… heel erg… het gaat even niet zo lekker in mijn hoofd en in mijn lijf… en dan trek ik me meestal terug van het bloggen etc. voor ik er een depritoestandblog van maak… niks op tegen hoor, sterker nog, heel goed als dat iets is waar je je goed bij voelt maar voor mij  is dat niet zo… en dus wordt het meestal stil hier…

heel stil he

maar ik ben weer een beetje mezelf geloof ik…

Ha!!

 

Op zoek naar…

okee ik loop dus ergens tegenaan… niet letterlijk he….hoewel… dat ook vaak maar daar gaat het nu even niet over, to the point, to the point Paool… waar het nu even om gaat is het feit dat ik dus 1 borst heb… niet om dramatisch over te doen, het is wat het is he mensen… maar, ondanks dat ik me aan het orienteren ben over een reconstructie is dat even nog in de ijskast gestopt, ik ben er nog niet aan toe, het is zo’n heftige zware operatie, zeker omdat ik geen siliconen wil, en dus een deep flap operatie wil: https://www.kanker.nl/hillechien/blog/752-diep-flap-operatie en dat op zijn zachtst gezegd nogal een happening, en ik heb niet zoveel bij te zetten qua energie etc met al mijn gedoetjes he… en heel gek maar ik begin me ook een beetje te verzoenen met mijn lijf… ik vind het nog steeds niet jofel om het te zien maar de dagen dat ik niet wilde kijken of als ik wel keek de tranen in mijn ogen voelde prikken zijn wel weg merk ik…

maar goed, waar ik dus tegenaan loop, ik heb een hekel aan de borstprothese die ik heb, het is warm, broeierig en als ik hem gebruik en ik kijk naar beneden zie ik dat ik er achter kan kijken…het sluit niet aan, voelt onnatuurlijk en ik voel me net als met mijn pruik…dat ik net zo goed neptiet op mijn jurkje kan zetten…. ik kan sowieso niet tegen strak gedoe en warmte aan mijn lijf op het moment dus als ik hem aan heb is ie vaak na een uur weer uit, drama……ook irriteert het allemaal heel snel aan mijn geopereerde kant… zeker met dat hematoom iedere keer…maar mijn andere borst wil ik wel graag een beetje gezellig hebben….. en nu ben ik op zoek naar een bh met maar 1 cup ofzo…of een andere oplossing… ik vond wat dingen maar die bedrijven bestaan niet meer en waren ook niet voor mijn portemonnee… sowieso zijn de meeste bh’s voor mensen met borstkanker heel erg duur… heeft iemand een idee? en nee ik kan niet zelf knutselen he… misschien moet ik op zoek naar die korte topjes… soort sportbh’s…

iemand het ei van columbus? het gaat me dus niet om prothesebh’s…die vind ik wel… maar er moeten toch meer vrouwen zijn die niet kiezen voor een prothese? of in ieder geval vaak niet en nu even niet….