PhoneFun

“hallo Paola

“hallo lief schatje,  hoe is het ermee?”

“goehoed

“ben je papa en mama aan het helpen?

“ja en inge is er en jordi ook”

“wat gezellig mannetje”

“ja, heel gezellig, dag paola, ik spreek je later weer”

en weg is ie….nog even proberen om me weg te drukken wat ie niet mocht van mama…..

net 3 geworden…

dat belooft wat voor de toekomst!

That’sLife

en zo is het daar opeens, het verdriet om vervlogen dromen, om een ander leven dan je in gedachten hebt, het gemis van dierbare mensen in je leven dat er altijd is maar opeens heel hard bij je binnenkomt…het word getriggerd door een aflevering van CSI Miami die ik aan het kijken ben, en nee het was niet omdat er iemand dood was zoals nogal eens gebeurt (understatement of the year)  maar juist een geboorte van een klein lief engeltje, een telefoongesprek die ik vanmiddag had, teveel weken pijn, de vermoeidheid die daarbij hoort… en dan is het er opeens…intens zwart verdriet, een leegte die er altijd is maar gelukkig niet altijd aan de oppervlakte…

ik laat het maar even gebeuren…

gewoon even heel hard huilen en jezelf zielig vinden

en dan knuffel ik mijn lieve knuffelpoesie, veeg mijn tranen weg, denk aan een oergezellige middag/avond bij vrienden die dat hopelijk ook zo gevoeld hebben, het feit dat ik twee schattige neefjes heb, en een lieve broer en zussies, een mama en een schoonpap en de liefste man ter wereld he, mocht u denken dat u hem hebt…dachut nie he, die heb ik…., en niet te vergeten kekke schoentjes zonder kartonnetjes, ik bedoel maar…ik heb zoveel wél he…Ha!! En dan heb ik het nog niet eens gehad over mijn geweldige smaak in kitschspullen…

en dan huil ik opeens weer dikke tranen

omdat ik weet dat geluk alleen maar kan bestaan als er ook ongeluk is…dat verdriet bestaat naast blij zijn, dat er wit is en zwart en daartussen zoveel mooie kleuren.. en dat ik daartussen balanceer en probeer een weg te vinden…en dat ik dus van donkerpaars en lila houdt en dat het leven ook soms donkerpaars en lila is….. en dat dat heus niet altijd makkelijk is..het is dat ik zo’n zonnestraaltje ben he *neemt oscar voor doorslaan en aanstel in ontvangst*en dat er grapjes zijn en heel heel hard lachen, om jezelf vooral… niets zo goed als om jezelf kuinnen lachen… en soms mag je dan om jezelf huilen…

vinnik dan…

“vul hier een  mooie spreuk op een tegeltje in*

………

🙂

NieuweSchoenen

en zo kocht ik van die leuke kekke schoentjes voor in de zomer…  ik had ze online bij dolcis besteld…niet dat u denkt dat ik die walgelijke zalandomeneer aan de deur had he, met dat belachelijke gegil en gedoe…. ik kan zelf heel goed doorslaan en aanstellen zonder die gekkies dank u… okee terug naar de kekke schoentjes… ik had ze gekregen en ze zaten een beetje strakjes rond mijn tenen maar goed te doen… want 1 maat groter en je loopt gezellig in en uit te klepperen en dat levert weer een zomer vol blarenpleisters op (die by the way hartstikke duur zijn dus ja ik had heus ook nieuwe schoenen nodig he, dattu dat even begrijpt)…

en dus liep ik rondom het huis

en dus liep in de winkels

en dus liep ik

een week of twee

tot ik van de week opeens iets zag… nee he, nu al kapot?… ik friemel wat bovenin aan de bovenkant bij de tenen

oh

goh

zeg

ik haal een stuk karton uit de schoen, die zat precies rondom de tenen aan de bovenkant..

*kuch*

goh

andere schoen

yep zelfde verhaal…

ik zeg verder niks maar ik wist heus wel dat  het er zat… ik had het laten zitten ter bescherming van mijn teentjes

that’s my story and I am sticking to it!

231040r

De kekke schoentjes 🙂