ErZijnGrenzen

oooooooooooooooh ze zijn er………..

ik voel dat ik wil dansen en zingen en juichen en falderie falderalalallalala

heel snel loop ik er naar toe

de spanning is killing me

waanzinnig gewoon

zo zo zo zo zo zo lekker

dat zie je zo

dat zijn de echte…

ik grijp richting het schap en bedenk of ik 1 of 2 doosjes neem

dan zie ik vanuit mijn ooghoek opeens iets op mijn netvlies opdoemen

neeeeeeeeeeeeeeeeeeeee!

dat méén je niet?

ik voel dat ik flauwval en dat er ook veel bloed aan te pas kwam maar het kan zijn dat ik dat bedacht heb hoor, maar het voelde wel zo…dat is bijna net zo erg zoals iedereen weet

ik kan het gewoon niet geloven

eigenlijk moet ik even gaan liggen met een nat washandje of zo’n oodeklonjezakdoekje van oma

maar dat zou wel een beetje gek zijn, zo tussen de komkommers en de paprikaatjes, dat snap ik ook wel

heel langzaam voel ik het bloed weer in mijn hoofd terugvloeien, en de appels, mandarijnen, worteltjes en uienbosjes krijgen ook weer kleur… het was allemaal een beetje zwartwit geworden opeens

heel gek

eng hoor, dat flauwvallen met bloed

ik neem een heel dapper besluit

ik neem ze niet

ik neem ze niet

ik neem ze

niet!!!

Zijn ze nou helemaal gekkie zeg, 4 euro 20 voor een klein bakje zomerkoninkjes

jawel mensen viereuroentwintigcent!

ik snap het heus wel dat u ook even moet gaan liggen met een omadoekje… wie niet

en hoewel ik ontzettend vreselijk verantwoord ben natuurlijk knaagt er iets aan me

ik heb spijt

als haren op mijn hoofd

want ik heb zoooooooo’n zin in aardbeitjes met slagroom

*diepe diepe zucht*

OnsSpecialeTroostLiedje

Dit liedje is voor liefste en mij heel speciaal, we hebben rowwen heze in het theater al heul vaak gezien, ik heb veel favoriete liedjes en zeker ook de vrolijke nummers hoor maar dit is ons troostliedje, we kijken de dvd heel vaak en  ik heb nog altijd dikke tranen in mijn keel en over mijn wangen als ik meezing, gewoon omdat het voor ons zoveel zegt over het afscheid nemen en verlies… over hoe lang je probeert de avond nog te rekken terwijl je weet dat het op gaat houden… en dat het dan anders is….het is zo mooi, verdrietg, melancholiek , en oh zo waar….. dat “voor altijd opeens voorbij is”…. zomaar…terwijl je even niet oplet…….

Tot ’t eind zien weej gebleve
Volgehalde, totdat ut neet mier ging
Verhale van vroeger, oaverdreve
en de klok, leep door naar ’n herinnering

We hebbe vroage weggeloate
ow alde grapjes, teage beter wiete in
We blieve lache, um neet te proate
en niemand zag ut hoe de zon verdween

Dicht beej ien, leepe weej allien
en vulde weej metien
Boete waas de wind goan ligge
Toen woste weej vur altied is vurbeej
De kerk, ut koer, ut werk, pestoer
straks, thoes, zuuj alles anders zien

D’r leet un kaart heer, dichtgevouwe
ik zeej ow oege, ’n foto die verteld
Blieve geluuve, altied vertrouwe,
nog hiel lang, nadat den oavend velt!

Dicht beej ien, leepe weej allien
en vulde weej metien
Boete waas de wind goan ligge
Toen woste weej vur altied is vurbeej
De kerk, ut koer, ut werk, pestoer
straks, thoes, zuuj alles anders zien

Dicht beej ien, leepe weej allien
en vulde weej metien
Boete waas de wind goan ligge
Toen woste weej vur altied is vurbeej
De kerk, ut koer, ut werk, pestoer
straks, thoes, zuuj alles anders zien

Toen woste weej vur altied is vurbeej
De kerk, ut koer, ut werk, pestoer
straks, thoes, zuuj alles anders zien

OpenDag…dag….dag

Ik pak even het plaatselijke sufferdje aan van het meisje dat ze rondbrengt… ze loopt te mutsen met teveel kranten en gedoe bij de brievenbus… dat zijn zo van die dingen he, ik hou wel van het plaatselijke sufferdje en ik kijk er even snel overheen terwijl ik hem mee neem de kamer in… huh……

staat dat er echt?

yep, het staat er echt

ik huh nog maar een keer

want het is best gek wat er staat

vinnik dan

“Open dag Yarden, tijdens de open dag krijgen bezoekers antwoord op al hun uitvaartvragen door antwoorden van deskundigen maar ook door zelf dingen te ervaren”

Ik huh nog een keer terwijl mijn hersens dit aan het verwerken zijn… en ja, huh is effe niet bijster intelligent…dat snap ik ook wel maar mijn hersenen zijn even heel druk met dit proces te verwerken, da’s logisch…. toch is het best gek he….. dat je in een crematorium schijnbaar dingen zelf kunt ervaren…. sterker nog, het lijkt mij een ervaring die je gewoon beter uit kunt stellen tot je echt heul dood bent ofzo… dat dat heel zeker is… want sommige dingen lenen zich niet zo voor ervaringen vooraf… vooral omdat het dan eigenlijk toch ook meteen je laatste ervaring is… sterker nog, het lijkt me het fijnst als je het helemaal niet ervaart, in welke vorm dan ook……of hebben ze het niet over de crematie?…maar waar dan wel over?….  over hoe verdriet voelt?, of hoe ontzettend je aan een kopje thee dan wel koffie toe kunt zijn? of dat de sky the limit is en dat er heel veel mogelijk is? Of hoe belangrijk het is dat het afscheid recht doet aan de overledene? And so on and on……hmmm die ervaringen ken ik wel…… die voel ik nog iedere dag……

ik lees het nog eens…… geen huh dit keer maar goh zeg, ik ben geïntrigeerd (ha, dat is zo’n woord dat je altijd al eens wilde gebruiken he) Ik denk dat mijn hersens inmiddels weer op volle sterkte werken maar zeker weet ik het niet….. ik ben wel geïntrigeerd….. zou er nog een vervolg op deze dag komen?

Ik denk van wel

daar leest u vast over na zondag 17 april

in alle andere kranten!

🙂